حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ حَبِيبٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَبَّلَ امْرَأَةً مِنْ نِسَائِهِ ثُمَّ خَرَجَ إِلَى الصَّلاَةِ وَلَمْ يَتَوَضَّأْ . قَالَ عُرْوَةُ فَقُلْتُ لَهَا مَنْ هِيَ إِلاَّ أَنْتِ فَضَحِكَتْ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَكَذَا رَوَاهُ زَائِدَةُ وَعَبْدُ الْحَمِيدِ الْحِمَّانِيُّ عَنْ سُلَيْمَانَ الأَعْمَشِ .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Вакийъ ривоят қилди, бизга Аъмаш, Ҳабибдан, у Урвадан, у Оишадан ривоят қилди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам аёлларидан бирини ўпдилар, сўнг таҳорат олмасдан намозга чиқдилар. Урва айтди: Мен унга: «Бу сиздан бошқа ким бўларди?» дедим, у кулиб қўйди. Абу Довуд айтди: Буни Зоида ва Абдулҳамид ал-Ҳиммоний Сулаймон ал-Аъмашдан шундай ривоят қилдилар.