1846-ҳадисСунани Абу Довуд · Ҳаж китоби
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، سُئِلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَمَّا يَقْتُلُ الْمُحْرِمُ مِنَ الدَّوَابِّ فَقَالَ " خَمْسٌ لاَ جُنَاحَ فِي قَتْلِهِنَّ عَلَى مَنْ قَتَلَهُنَّ فِي الْحِلِّ وَالْحَرَمِ الْعَقْرَبُ وَالْفَأْرَةُ وَالْحِدَأَةُ وَالْغُرَابُ وَالْكَلْبُ الْعَقُورُ " .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Суфён ибн Уяйна Зуҳрийдан, у Солимдан, у отасидан ривоят қилдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан муҳрим одам жониворлардан қайсиларини ўлдириши мумкинлиги сўралди. У: «Бештасини ўлдиришда, ҳалол жойда ҳам, Ҳарам ичида ҳам ўлдирувчига гуноҳ йўқ: чаён, сичқон, қарчиғай, қарға ва тишловчи ит» дедилар.