حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنِ ابْنِ يَعْلَى، عَنْ يَعْلَى، قَالَ طَافَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مُضْطَبِعًا بِبُرْدٍ أَخْضَرَ .
Бизга Муҳаммад ибн Касир ривоят қилди, бизга Суфён хабар берди, у Ибн Журайждан, у Ибн Яъладан, у Яъладан ривоят қилди. У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам яшил ридо билан изтибў қилган ҳолда (ридони ўнг қўлтиқ остидан ўтказиб, учини чап елкага ташлаб) тавоф қилди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ташаҳҳудда ўтирганида, чап қўлини чап тиззасига, ўнг қўлини ўнг тиззасига қўяр, (бармоқлари билан) эллик учни (рақамини) тугар (боғлар) ва саббаба (кўрсаткич)…
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўнг қўлини чап қўли устига қўяр, сўнг намозда турган ҳолида уларни кўкраги устида боғлар эди.
Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ва ашобларидан бир тўда соч олдирди, баъзилари (соч)ни қисқартирди.
Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг узуги мана бунда эди. Ва у ўзининг чап қўлининг жимжилоғига ишора қилди.
): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — идишга нафас чиқаришдан, закарини ўнг қўли билан ушлашдан ва ўнг қўли билан тозаланишдан (истибў) — қайтарди.
Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га идиш келтирилар, улар қўлларига уч марта (сув) қуйиб ювар, сўнг ўнг қўллари билан чап қўлларига (сув) қуйиб, сонларидаги нарсани ювар, сўнг қўлларини ювар, оғиз ва…