1310-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Масжидлар китоби
وَحَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا قَعَدَ فِي التَّشَهُّدِ وَضَعَ يَدَهُ الْيُسْرَى عَلَى رُكْبَتِهِ الْيُسْرَى وَوَضَعَ يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَى رُكْبَتِهِ الْيُمْنَى وَعَقَدَ ثَلاَثَةً وَخَمْسِينَ وَأَشَارَ بِالسَّبَّابَةِ .
Ибн Умар (ривоят қилди): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ташаҳҳудда ўтирганида, чап қўлини чап тиззасига, ўнг қўлини ўнг тиззасига қўяр, (бармоқлари билан) эллик учни (рақамини) тугар (боғлар) ва саббаба (кўрсаткич) бармоғи билан ишора қилар эди.