أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا جَلَسَ فِي الصَّلاَةِ وَضَعَ يَدَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ وَرَفَعَ أُصْبُعَهُ الَّتِي تَلِي الإِبْهَامَ فَدَعَا بِهَا وَيَدَهُ الْيُسْرَى عَلَى رُكْبَتِهِ بَاسِطُهَا عَلَيْهَا .
Бизга Муҳаммад ибн Рофиъ хабар бериб, деди: бизга Абдурраззоқ ривоят қилиб, деди: бизга Маъмар, Убайдуллаҳдан, у Нофедан, у Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)дан хабар бердики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намозда ўтирганларида, қўлларини тиззаларига қўяр, бош бармоққа ёндош бармоқларини кўтариб, у билан дуо қилар, чап қўлларини эса тиззаларига уни ёйиб қўяр эдилар.