1275-ҳадисСунани Насоий · Саҳв китоби
أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ عَامِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا قَعَدَ فِي التَّشَهُّدِ وَضَعَ كَفَّهُ الْيُسْرَى عَلَى فَخِذِهِ الْيُسْرَى وَأَشَارَ بِالسَّبَّابَةِ لاَ يُجَاوِزُ بَصَرُهُ إِشَارَتَهُ .
Бизга Яъқуб ибн Иброҳим хабар бериб, деди: бизга Яҳё, Ибн Ажлондан, у Омир ибн Абдуллаҳ ибн аз-Зубайрдан, у отасидан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ташаҳҳудда ўтирганларида, чап кафтларини чап сонларига қўйиб, кўрсаткич бармоқлари билан ишора қилар, кўзлари ишораларидан ошиб ўтмас (ишора қилган бармоқларига қараб турар) эдилар.