1930-ҳадисСунани Абу Довуд · Ҳаж китоби
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الأَنْبَارِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، - يَعْنِي ابْنَ يُوسُفَ - عَنْ شَرِيكٍ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَالِكٍ، قَالاَ صَلَّيْنَا مَعَ ابْنِ عُمَرَ بِالْمُزْدَلِفَةِ الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ بِإِقَامَةٍ وَاحِدَةٍ فَذَكَرَ مَعْنَى حَدِيثِ ابْنِ كَثِيرٍ .
Бизга Муҳаммад ибн Сулаймон Анборий ривоят қилди, бизга Ишоқ — яъни Ибн Юсуф — Шарийкдан, у Абу Ишоқдан, у Саъийд ибн Жубайр ва Абдуллаҳ ибн Моликдан ривоят қилди. Улар иккиси: Биз Ибн Умар билан Муздалифада махриб ва хуфтонни битта иқомат билан ўқидик, дедилар. Сўнг Ибн Касийр ҳадисининг маъносини зикр қилди.