حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي مُعَاوِيَةَ، عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ، ح وَحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنِي شَرِيكٌ، وَجَرِيرٌ، وَابْنُ، إِدْرِيسَ عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ شَقِيقٍ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ كُنَّا لاَ نَتَوَضَّأُ مِنْ مَوْطِئٍ وَلاَ نَكُفُّ شَعْرًا وَلاَ ثَوْبًا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي مُعَاوِيَةَ فِيهِ عَنِ الأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقٍ عَنْ مَسْرُوقٍ أَوْ حَدَّثَهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ وَقَالَ هَنَّادٌ عَنْ شَقِيقٍ أَوْ حَدَّثَهُ عَنْهُ .
Бизга Ҳаннод ибн ас-Сарий ва Иброҳим ибн Абу Муовия Абу Муовиядан ривоят қилдилар. (ҳ) Ва бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, менга Шарик, Жарир ва Ибн Идрис ал-Аъмашдан, у Шақиқдан ривоят қилдилар. У деди: Абдуллаҳ деди: Биз оёқ босган (нажас) жойдан таҳорат олмас, сочни ҳам, кийимни ҳам (намозда) йиғиб тутмас эдик. Абу Довуд айтди: Иброҳим ибн Абу Муовия бунда ал-Аъмашдан, у Шақиқдан, у Масруқдан — ёки уни ундан ривоят қилди — деди: Абдуллаҳ деди. Ҳаннод эса: Шақиқдан — ёки уни ундан ривоят қилди — деди.