حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ، حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ هُرْمُزَ الأَعْرَجُ، أَنَّ الْعَبَّاسَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْعَبَّاسِ، أَنْكَحَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الْحَكَمِ ابْنَتَهُ وَأَنْكَحَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ ابْنَتَهُ وَكَانَا جَعَلاَ صَدَاقًا فَكَتَبَ مُعَاوِيَةُ إِلَى مَرْوَانَ يَأْمُرُهُ بِالتَّفْرِيقِ بَيْنَهُمَا وَقَالَ فِي كِتَابِهِ هَذَا الشِّغَارُ الَّذِي نَهَى عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Муҳаммад ибн Яҳё ибн Форис ривоят қилди, бизга Яъқуб ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, у Ибн Ишоқдан, менга Абдурраҳмон ибн Ҳурмуз Аъраж ривоят қилдики, Аббос ибн Абдуллаҳ ибн Аббос ўз қизини Абдурраҳмон ибн Ҳакамга никоҳлаб берди, Абдурраҳмон ҳам ўз қизини унга никоҳлаб берди, ва улар маҳр ҳам белгилаган эдилар. Шунда Муовия Марвонга хат ёзиб, уларнинг орасини ажратишни буюрди ва хатида деди: «Бу — Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ман қилган шиғордир.»