حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، وَمُجَمِّعٍ، ابْنَىْ يَزِيدَ الأَنْصَارِيَّيْنِ عَنْ خَنْسَاءَ بِنْتِ خِدَامٍ الأَنْصَارِيَّةِ، أَنَّ أَبَاهَا، زَوَّجَهَا وَهِيَ ثَيِّبٌ فَكَرِهَتْ ذَلِكَ فَجَاءَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لَهُ فَرَدَّ نِكَاحَهَا .
Бизга ал-Қаънабий Моликдан, у Абдурраҳмон ибн ал-Қосимдан, у отасидан, у Абдурраҳмон ва Мужаммеъ — иккала Ансорий Язиднинг ўғиллари — дан, улар Хансў бинт Хидом ал-Ансориядан ривоят қилди: Отаси уни бева ҳолида турмушга берди, у эса буни ёқтирмади. Бас, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурига келиб, буни унга айтди, шунда у (Расулуллаҳ) унинг никоҳини рад этдилар (бекор қилдилар).