حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا مَرْحُومُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ الْعَطَّارُ، حَدَّثَنِي أَبُو عِمْرَانَ الْجَوْنِيُّ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ بَابَنُوسَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ إِلَى النِّسَاءِ - تَعْنِي فِي مَرَضِهِ - فَاجْتَمَعْنَ فَقَالَ " إِنِّي لاَ أَسْتَطِيعُ أَنْ أَدُورَ بَيْنَكُنَّ فَإِنْ رَأَيْتُنَّ أَنْ تَأْذَنَّ لِيَ فَأَكُونَ عِنْدَ عَائِشَةَ فَعَلْتُنَّ " . فَأَذِنَّ لَهُ .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Марҳум ибн Абдулазиз ал-Аттор ривоят қилди, менга Абу Имрон ал-Жавний ривоят қилди, Язид ибн Бобанусдан, у Оишадан ривоят қилдики: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам аёлларига — яъни касаллиги пайтида — одам юборди, улар йиғилишди ва у деди: «Мен ораларингизда айлана олмайман, агар менга рухсат беришни ваъло деб топсангиз, Оишанинг ёнида бўлардим.» Шунда улар унга рухсат бердилар.