حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنِ النَّضْرِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ كَانَتْ لَهُ امْرَأَتَانِ فَمَالَ إِلَى إِحْدَاهُمَا جَاءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَشِقُّهُ مَائِلٌ " .
Бизга Абу ал-Валид ат-Таёлисий ривоят қилди, бизга Ҳаммом ривоят қилди, бизга Қатода ривоят қилди, ан-Назр ибн Анасдан, у Башир ибн Наҳикдан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди, у деди: «Кимнинг икки хотини бўлиб, улардан бирига мойил бўлса, қиёмат куни бир томони эгилган ҳолда келади.»
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ الْخَطْمِيِّ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْسِمُ فَيَعْدِلُ وَيَقُولُ " اللَّهُمَّ هَذَا قَسْمِي فِيمَا أَمْلِكُ فَلاَ تَلُمْنِي فِيمَا تَمْلِكُ وَلاَ أَمْلِكُ " . يَعْنِي الْقَلْبَ .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Ҳаммод ривоят қилди, Айюбдан, у Абу Қилобадан, у Абдуллаҳ ибн Язид ал-Хатмийдан, у Оишадан ривоят қилди: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам (хотинлари орасида) тақсим қилиб адолат қиларди ва дерди: ‹Аллаҳим, бу менинг эгалик қилган нарсам ҳақидаги тақсимимдир, Сен эгалик қилувчи, мен эгалик қилмайдиган нарса (қалб) ҳақида мени маломат қилмагин.›» Яъни қалбни назарда тутди.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي الزِّنَادِ - عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ يَا ابْنَ أُخْتِي كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لاَ يُفَضِّلُ بَعْضَنَا عَلَى بَعْضٍ فِي الْقَسْمِ مِنْ مُكْثِهِ عِنْدَنَا وَكَانَ قَلَّ يَوْمٌ إِلاَّ وَهُوَ يَطُوفُ عَلَيْنَا جَمِيعًا فَيَدْنُو مِنْ كُلِّ امْرَأَةٍ مِنْ غَيْرِ مَسِيسٍ حَتَّى يَبْلُغَ إِلَى الَّتِي هُوَ يَوْمُهَا فَيَبِيتُ عِنْدَهَا وَلْقَدْ قَالَتْ سَوْدَةُ بِنْتُ زَمْعَةَ حِينَ أَسَنَّتْ وَفَرِقَتْ أَنْ يُفَارِقَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَا رَسُولَ اللَّهِ يَوْمِي لِعَائِشَةَ . فَقَبِلَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْهَا قَالَتْ نَقُولُ فِي ذَلِكَ أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى وَفِي أَشْبَاهِهَا أُرَاهُ قَالَ { وَإِنِ امْرَأَةٌ خَافَتْ مِنْ بَعْلِهَا نُشُوزًا } .
Бизга Аҳмад ибн Юнус ривоят қилди, бизга Абдурраҳмон — яъни ибн Абу аз-Зинод — ривоят қилди, Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у деди: Оиша деди: «Эй жияним, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузуримизда туришида тақсимда биримизни бошқамиздан устун қўймасди. Кам кун бўлардики, у барчамизнинг олдимизга айланиб чиқмасин — ҳар бир аёлнинг ёнига тегмасдан яқинлашарди, токи ўз навбати бўлган аёлнинг ёнига етиб, унинг ҳузурида тунарди. Савда бинт Замъа кексайгач ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ундан ажрашишидан қўрқиб: ‹Эй Расулуллаҳ, менинг куним Оиша учун бўлсин› деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам буни ундан қабул қилди.» (Оиша) деди: «Биз шунинг тўғрисида ва унинг ўхшашлари тўғрисида Аллаҳ таоло нозил қилди деб айтамиз — унинг шундай деганини гумон қиламан: ‹Агар бир аёл эрининг бевафолигидан қўрқса...›»
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ عَبَّادٍ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ مُعَاذَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَسْتَأْذِنُنَا إِذَا كَانَ فِي يَوْمِ الْمَرْأَةِ مِنَّا بَعْدَ مَا نَزَلَتْ { تُرْجِي مَنْ تَشَاءُ مِنْهُنَّ وَتُؤْوِي إِلَيْكَ مَنْ تَشَاءُ } قَالَتْ مُعَاذَةُ فَقُلْتُ لَهَا مَا كُنْتِ تَقُولِينَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ كُنْتُ أَقُولُ إِنْ كَانَ ذَلِكَ إِلَىَّ لَمْ أُوثِرْ أَحَدًا عَلَى نَفْسِي .
Бизга Яҳё ибн Маъин ва Муҳаммад ибн Исо — маъно бир — ривоят қилди, улар деди: бизга Аббод ибн Аббод ривоят қилди, Осимдан, у Муъозадан, у Оишадан ривоят қилди: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ‹Улардан хоҳлаганингни кейинга қолдирасан ва хоҳлаганингни ўзингга яқин оласан› (ояти) нозил бўлганидан кейин биздан биримизнинг кунида бўлганида биздан рухсат сўрарди.» Муъоза деди: мен унга: ‹Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга нима дердинг?› дедим. У: ‹Мен: агар бу менга боғлиқ бўлса, ўзимдан бошқа ҳеч кимни афзал кўрмайман, дердим› деди.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا مَرْحُومُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ الْعَطَّارُ، حَدَّثَنِي أَبُو عِمْرَانَ الْجَوْنِيُّ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ بَابَنُوسَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ إِلَى النِّسَاءِ - تَعْنِي فِي مَرَضِهِ - فَاجْتَمَعْنَ فَقَالَ " إِنِّي لاَ أَسْتَطِيعُ أَنْ أَدُورَ بَيْنَكُنَّ فَإِنْ رَأَيْتُنَّ أَنْ تَأْذَنَّ لِيَ فَأَكُونَ عِنْدَ عَائِشَةَ فَعَلْتُنَّ " . فَأَذِنَّ لَهُ .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Марҳум ибн Абдулазиз ал-Аттор ривоят қилди, менга Абу Имрон ал-Жавний ривоят қилди, Язид ибн Бобанусдан, у Оишадан ривоят қилдики: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам аёлларига — яъни касаллиги пайтида — одам юборди, улар йиғилишди ва у деди: «Мен ораларингизда айлана олмайман, агар менга рухсат беришни ваъло деб топсангиз, Оишанинг ёнида бўлардим.» Шунда улар унга рухсат бердилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ، حَدَّثَهُ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَرَادَ سَفَرًا أَقْرَعَ بَيْنَ نِسَائِهِ فَأَيَّتُهُنَّ خَرَجَ سَهْمُهَا خَرَجَ بِهَا مَعَهُ وَكَانَ يَقْسِمُ لِكُلِّ امْرَأَةٍ مِنْهُنَّ يَوْمَهَا وَلَيْلَتَهَا غَيْرَ أَنَّ سَوْدَةَ بِنْتَ زَمْعَةَ وَهَبَتْ يَوْمَهَا لِعَائِشَةَ .
Бизга Аҳмад ибн Амр ибн ас-Сарҳ ривоят қилди, бизга ибн Ваҳб хабар берди, Юнусдан, у ибн Шиҳобдан: Урва ибн аз-Зубайр унга ривоят қилдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг хотини Оиша деди: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам сафарни хоҳлаганида аёллари орасида қуръа (чек) ташларди, қайси бирининг чеккаси чиқса, ўша билан бирга чиқарди. У ҳар бир аёлга унинг куну тунини тақсимларди, фақат Савда бинт Замъа ўз кунини Оишага ҳадя қилганди.»