حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي الزِّنَادِ - عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ يَا ابْنَ أُخْتِي كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لاَ يُفَضِّلُ بَعْضَنَا عَلَى بَعْضٍ فِي الْقَسْمِ مِنْ مُكْثِهِ عِنْدَنَا وَكَانَ قَلَّ يَوْمٌ إِلاَّ وَهُوَ يَطُوفُ عَلَيْنَا جَمِيعًا فَيَدْنُو مِنْ كُلِّ امْرَأَةٍ مِنْ غَيْرِ مَسِيسٍ حَتَّى يَبْلُغَ إِلَى الَّتِي هُوَ يَوْمُهَا فَيَبِيتُ عِنْدَهَا وَلْقَدْ قَالَتْ سَوْدَةُ بِنْتُ زَمْعَةَ حِينَ أَسَنَّتْ وَفَرِقَتْ أَنْ يُفَارِقَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَا رَسُولَ اللَّهِ يَوْمِي لِعَائِشَةَ . فَقَبِلَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْهَا قَالَتْ نَقُولُ فِي ذَلِكَ أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى وَفِي أَشْبَاهِهَا أُرَاهُ قَالَ { وَإِنِ امْرَأَةٌ خَافَتْ مِنْ بَعْلِهَا نُشُوزًا } .
Бизга Аҳмад ибн Юнус ривоят қилди, бизга Абдурраҳмон — яъни ибн Абу аз-Зинод — ривоят қилди, Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у деди: Оиша деди: «Эй жияним, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузуримизда туришида тақсимда биримизни бошқамиздан устун қўймасди. Кам кун бўлардики, у барчамизнинг олдимизга айланиб чиқмасин — ҳар бир аёлнинг ёнига тегмасдан яқинлашарди, токи ўз навбати бўлган аёлнинг ёнига етиб, унинг ҳузурида тунарди. Савда бинт Замъа кексайгач ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ундан ажрашишидан қўрқиб: ‹Эй Расулуллаҳ, менинг куним Оиша учун бўлсин› деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам буни ундан қабул қилди.» (Оиша) деди: «Биз шунинг тўғрисида ва унинг ўхшашлари тўғрисида Аллаҳ таоло нозил қилди деб айтамиз — унинг шундай деганини гумон қиламан: ‹Агар бир аёл эрининг бевафолигидан қўрқса...›»