حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، قَالَ ذَكَرْتُ لِعَاصِمِ بْنِ عُمَرَ بْنِ قَتَادَةَ قِصَّةَ مَاعِزِ بْنِ مَالِكٍ فَقَالَ لِي حَدَّثَنِي حَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، قَالَ حَدَّثَنِي ذَلِكَ، مِنْ قَوْلِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَهَلاَّ تَرَكْتُمُوهُ " . مَنْ شِئْتُمْ مِنْ رِجَالِ أَسْلَمَ مِمَّنْ لاَ أَتَّهِمُ . قَالَ وَلَمْ أَعْرِفْ هَذَا الْحَدِيثَ قَالَ فَجِئْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ فَقُلْتُ إِنَّ رِجَالاً مِنْ أَسْلَمَ يُحَدِّثُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ لَهُمْ حِينَ ذَكَرُوا لَهُ جَزَعَ مَاعِزٍ مِنَ الْحِجَارَةِ حِينَ أَصَابَتْهُ " أَلاَّ تَرَكْتُمُوهُ " . وَمَا أَعْرِفُ الْحَدِيثَ قَالَ يَا ابْنَ أَخِي أَنَا أَعْلَمُ النَّاسِ بِهَذَا الْحَدِيثِ كُنْتُ فِيمَنْ رَجَمَ الرَّجُلَ إِنَّا لَمَّا خَرَجْنَا بِهِ فَرَجَمْنَاهُ فَوَجَدَ مَسَّ الْحِجَارَةِ صَرَخَ بِنَا يَا قَوْمِ رُدُّونِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَإِنَّ قَوْمِي قَتَلُونِي وَغَرُّونِي مِنْ نَفْسِي وَأَخْبَرُونِي أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَيْرُ قَاتِلِي فَلَمْ نَنْزِعْ عَنْهُ حَتَّى قَتَلْنَاهُ فَلَمَّا رَجَعْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَخْبَرْنَاهُ قَالَ " فَهَلاَّ تَرَكْتُمُوهُ وَجِئْتُمُونِي بِهِ " . لِيَسْتَثْبِتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْهُ فَأَمَّا لِتَرْكِ حَدٍّ فَلاَ قَالَ فَعَرَفْتُ وَجْهَ الْحَدِيثِ .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Умар ибн Майсара ривоят қилди, бизга Язид ибн Зурайъ Муҳаммад ибн Ишоқдан ривоят қилиб айтди: Мен Осим ибн Умар ибн Қатодага Моиз ибн Моликнинг қиссасини эслатдим. У менга деди: Менга Ҳасан ибн Муҳаммад ибн Али ибн Абу Толиб ривоят қилиб, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ‹Уни ўз ҳолига қўйсангиз бўлмасмиди› деган сўзини менга шубҳа қилмайдиган Аслам кишиларидан истаганимдан ривоят қилди, деди. У (Муҳаммад ибн Ишоқ) деди: Мен бу ҳадисни билмас эдим. Шунда мен Жобир ибн Абдуллаҳнинг олдига келдим ва дедим: «Асламдан баъзи кишилар, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Моизнинг тошлар текканидаги жазаваси тўғрисида айтиб берганларида ‹Уни ўз ҳолига қўйсангиз бўлмасмиди› деганини ривоят қилишяпти, мен эса бу ҳадисни билмайман». У деди: «Эй жияним, мен бу ҳадисни одамларнинг энг билгувчисиман. Мен ўша кишини тошбўрон қилганлардан эдим. Биз уни олиб чиқиб тошбўрон қилганимизда, у тошларнинг тегишини сезиб бизга бақирди: ‹Эй қавм, мени Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига қайтаринглар, чунки қавмим мени ўлдирди ва мени ўз жонимдан алдаб, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам мени ўлдирмайди деб айтдилар›. Биз эса уни ўлдиргунимизга қадар ундан кетмадик. Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига қайтиб унга хабар берганимизда, у деди: ‹Уни ўз ҳолига қўйиб, олдимга келтирсангиз бўлмасмиди›, — токи Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ундан (ҳақиқатни) аниқлаб олиши учун; ҳаддни тарк этиш учун эса йўқ». У (Муҳаммад ибн Ишоқ) деди: Шунда мен ҳадиснинг маъносини англадим.