حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الأَنْبَارِيُّ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ نُعَيْمِ بْنِ هَزَّالٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كَانَ مَاعِزُ بْنُ مَالِكٍ يَتِيمًا فِي حِجْرِ أَبِي . فَأَصَابَ جَارِيَةً مِنَ الْحَىِّ فَقَالَ لَهُ أَبِي ائْتِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبِرْهُ بِمَا صَنَعْتَ لَعَلَّهُ يَسْتَغْفِرُ لَكَ وَإِنَّمَا يُرِيدُ بِذَلِكَ رَجَاءَ أَنْ يَكُونَ لَهُ مَخْرَجًا فَأَتَاهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي زَنَيْتُ فَأَقِمْ عَلَىَّ كِتَابَ اللَّهِ . فَأَعْرَضَ عَنْهُ فَعَادَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي زَنَيْتُ فَأَقِمْ عَلَىَّ كِتَابَ اللَّهِ . حَتَّى قَالَهَا أَرْبَعَ مِرَارٍ . قَالَ صلى الله عليه وسلم " إِنَّكَ قَدْ قُلْتَهَا أَرْبَعَ مَرَّاتٍ فَبِمَنْ " . قَالَ بِفُلاَنَةَ . قَالَ " هَلْ ضَاجَعْتَهَا " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " هَلْ بَاشَرْتَهَا " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " هَلْ جَامَعْتَهَا " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ فَأَمَرَ بِهِ أَنْ يُرْجَمَ فَأُخْرِجَ بِهِ إِلَى الْحَرَّةِ . فَلَمَّا رُجِمَ فَوَجَدَ مَسَّ الْحِجَارَةِ جَزِعَ فَخَرَجَ يَشْتَدُّ فَلَقِيَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُنَيْسٍ وَقَدْ عَجَزَ أَصْحَابُهُ فَنَزَعَ لَهُ بِوَظِيفِ بَعِيرٍ فَرَمَاهُ بِهِ فَقَتَلَهُ ثُمَّ أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ " هَلاَّ تَرَكْتُمُوهُ لَعَلَّهُ أَنْ يَتُوبَ فَيَتُوبَ اللَّهُ عَلَيْهِ " .
Бизга Муҳаммад ибн Сулаймон ал-Анборий ривоят қилди, бизга Вакиъ Ҳишом ибн Саъддан ривоят қилди, у деди: Менга Язид ибн Нуъайм ибн Ҳаззол отасидан ривоят қилиб айтди: Моиз ибн Молик менинг отамнинг қарамоғидаги етим эди. У маҳалладаги бир чўрига (зино қилиб) яқинлашиб қолди. Отам унга деди: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига бориб, қилган ишингни унга айтиб бер, балки у сенга истиғфор сўрар», — буни айтишдан у (отам) фақат унга бир чиқиш йўли бўлишини умид қиларди. У (Моиз) унинг олдига келиб деди: «Эй Расулуллаҳ, мен зино қилдим, менга Аллаҳнинг Китобини жорий қилинг». У ундан юз ўгирди. У яна келди ва деди: «Эй Расулуллаҳ, мен зино қилдим, менга Аллаҳнинг Китобини жорий қилинг». То буни тўрт марта айтгунча (шундай қилди). Соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Сен буни тўрт марта айтдинг, ким билан?» У деди: «Фалон аёл билан». У деди: «Сен у билан ётдингми?» У деди: «Ҳа». У деди: «Унга тегдингми?» У деди: «Ҳа». У деди: «У билан жимаъ қилдингми?» У деди: «Ҳа». Шунда у уни тошбўрон қилишни буюрди ва у Ҳаррага олиб чиқилди. Тошбўрон қилинганда, тошларнинг тегишини сезиб, жазавага тушди, қочиб чопиб кетди. Шериклари ундан ожиз қолганида, унга Абдуллаҳ ибн Унайс дуч келди ва унга бир туянинг оёқ суягини суғуриб олиб отди ва уни ўлдирди. Сўнг Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келиб буни унга айтди. У деди: «Уни ўз ҳолига қўйсангиз бўлмасмиди, балки у тавба қилар ва Аллаҳ унинг тавбасини қабул қиларди».
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، قَالَ ذَكَرْتُ لِعَاصِمِ بْنِ عُمَرَ بْنِ قَتَادَةَ قِصَّةَ مَاعِزِ بْنِ مَالِكٍ فَقَالَ لِي حَدَّثَنِي حَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، قَالَ حَدَّثَنِي ذَلِكَ، مِنْ قَوْلِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَهَلاَّ تَرَكْتُمُوهُ " . مَنْ شِئْتُمْ مِنْ رِجَالِ أَسْلَمَ مِمَّنْ لاَ أَتَّهِمُ . قَالَ وَلَمْ أَعْرِفْ هَذَا الْحَدِيثَ قَالَ فَجِئْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ فَقُلْتُ إِنَّ رِجَالاً مِنْ أَسْلَمَ يُحَدِّثُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ لَهُمْ حِينَ ذَكَرُوا لَهُ جَزَعَ مَاعِزٍ مِنَ الْحِجَارَةِ حِينَ أَصَابَتْهُ " أَلاَّ تَرَكْتُمُوهُ " . وَمَا أَعْرِفُ الْحَدِيثَ قَالَ يَا ابْنَ أَخِي أَنَا أَعْلَمُ النَّاسِ بِهَذَا الْحَدِيثِ كُنْتُ فِيمَنْ رَجَمَ الرَّجُلَ إِنَّا لَمَّا خَرَجْنَا بِهِ فَرَجَمْنَاهُ فَوَجَدَ مَسَّ الْحِجَارَةِ صَرَخَ بِنَا يَا قَوْمِ رُدُّونِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَإِنَّ قَوْمِي قَتَلُونِي وَغَرُّونِي مِنْ نَفْسِي وَأَخْبَرُونِي أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَيْرُ قَاتِلِي فَلَمْ نَنْزِعْ عَنْهُ حَتَّى قَتَلْنَاهُ فَلَمَّا رَجَعْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَخْبَرْنَاهُ قَالَ " فَهَلاَّ تَرَكْتُمُوهُ وَجِئْتُمُونِي بِهِ " . لِيَسْتَثْبِتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْهُ فَأَمَّا لِتَرْكِ حَدٍّ فَلاَ قَالَ فَعَرَفْتُ وَجْهَ الْحَدِيثِ .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Умар ибн Майсара ривоят қилди, бизга Язид ибн Зурайъ Муҳаммад ибн Ишоқдан ривоят қилиб айтди: Мен Осим ибн Умар ибн Қатодага Моиз ибн Моликнинг қиссасини эслатдим. У менга деди: Менга Ҳасан ибн Муҳаммад ибн Али ибн Абу Толиб ривоят қилиб, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ‹Уни ўз ҳолига қўйсангиз бўлмасмиди› деган сўзини менга шубҳа қилмайдиган Аслам кишиларидан истаганимдан ривоят қилди, деди. У (Муҳаммад ибн Ишоқ) деди: Мен бу ҳадисни билмас эдим. Шунда мен Жобир ибн Абдуллаҳнинг олдига келдим ва дедим: «Асламдан баъзи кишилар, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Моизнинг тошлар текканидаги жазаваси тўғрисида айтиб берганларида ‹Уни ўз ҳолига қўйсангиз бўлмасмиди› деганини ривоят қилишяпти, мен эса бу ҳадисни билмайман». У деди: «Эй жияним, мен бу ҳадисни одамларнинг энг билгувчисиман. Мен ўша кишини тошбўрон қилганлардан эдим. Биз уни олиб чиқиб тошбўрон қилганимизда, у тошларнинг тегишини сезиб бизга бақирди: ‹Эй қавм, мени Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига қайтаринглар, чунки қавмим мени ўлдирди ва мени ўз жонимдан алдаб, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам мени ўлдирмайди деб айтдилар›. Биз эса уни ўлдиргунимизга қадар ундан кетмадик. Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига қайтиб унга хабар берганимизда, у деди: ‹Уни ўз ҳолига қўйиб, олдимга келтирсангиз бўлмасмиди›, — токи Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ундан (ҳақиқатни) аниқлаб олиши учун; ҳаддни тарк этиш учун эса йўқ». У (Муҳаммад ибн Ишоқ) деди: Шунда мен ҳадиснинг маъносини англадим.
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، - يَعْنِي الْحَذَّاءَ - عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ مَاعِزَ بْنَ مَالِكٍ، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنَّهُ زَنَى . فَأَعْرَضَ عَنْهُ فَأَعَادَ عَلَيْهِ مِرَارًا فَأَعْرَضَ عَنْهُ فَسَأَلَ قَوْمَهُ " أَمَجْنُونٌ هُوَ " . قَالُوا لَيْسَ بِهِ بَأْسٌ . قَالَ " أَفَعَلْتَ بِهَا " . قَالَ نَعَمْ . فَأَمَرَ بِهِ أَنْ يُرْجَمَ فَانْطُلِقَ بِهِ فَرُجِمَ وَلَمْ يُصَلِّ عَلَيْهِ .
Бизга Абу Комил ривоят қилди, бизга Язид ибн Зурайъ ривоят қилди, бизга Холид — яъни ал-Ҳаззо — Икримадан, у Ибн Аббосдан ривоят қилиб айтди: Моиз ибн Молик Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келиб, зино қилганини айтди. У ундан юз ўгирди. У бир неча марта унга (сўзни) такрорлади, у эса ундан юз ўгирди. Сўнг унинг қавмидан сўради: «У жинними?» Улар дедилар: «Унда ҳеч қандай айб (касаллик) йўқ». У деди: «Сен у билан (зино) қилдингми?» У деди: «Ҳа». Шунда у уни тошбўрон қилишни буюрди, у олиб борилиб тошбўрон қилинди, у (Пайғамбар) унга жаноза ўқимади.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ رَأَيْتُ مَاعِزَ بْنَ مَالِكٍ حِينَ جِيءَ بِهِ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً قَصِيرًا أَعْضَلَ لَيْسَ عَلَيْهِ رِدَاءٌ فَشَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ أَنَّهُ قَدْ زَنَى . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَلَعَلَّكَ قَبَّلْتَهَا " . قَالَ لاَ وَاللَّهِ إِنَّهُ قَدْ زَنَى الآخِرُ . قَالَ فَرَجَمَهُ ثُمَّ خَطَبَ فَقَالَ " أَلاَ كُلَّمَا نَفَرْنَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ خَلَفَ أَحَدُهُمْ لَهُ نَبِيبٌ كَنَبِيبِ التَّيْسِ يَمْنَحُ إِحْدَاهُنَّ الْكُثْبَةَ أَمَا إِنَّ اللَّهَ إِنْ يُمَكِّنِّي مِنْ أَحَدٍ مِنْهُمْ إِلاَّ نَكَلْتُهُ عَنْهُنَّ " .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Абу Авона Симокдан, у Жобир ибн Самурадан ривоят қилиб айтди: Мен Моиз ибн Моликни Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келтирилганида кўрдим: у калта бўйли, бақувват мушакли, устида ридоси йўқ киши эди. У ўзига қарши тўрт марта зино қилганига гувоҳлик берди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Балки сен уни ўпгандирсан?» У деди: «Йўқ, Аллаҳга қасамки, у (ҳалиги) аблаҳ ҳақиқатан зино қилди». У деди: Шунда уни тошбўрон қилди. Сўнг хутба қилиб деди: «Огоҳ бўлингиз! Ҳар сафар биз Аллаҳ азза ва жалла йўлида (жангга) чиқсак, улардан бири орқада қолиб, така қичқириғидай қичқириб, улардан (аёллардан) бирига озгина сут беради (зино қилади). Огоҳ бўлингиз! Агар Аллаҳ улардан бирини менга (қўлга тушишини) имкон берса, мен уни албатта улардан (аёллардан) жазолаб тияман».
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرٍ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سِمَاكٍ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ سَمُرَةَ، بِهَذَا الْحَدِيثِ وَالأَوَّلُ أَتَمُّ قَالَ فَرَدَّهُ مَرَّتَيْنِ . قَالَ سِمَاكٌ فَحَدَّثْتُ بِهِ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ فَقَالَ إِنَّهُ رَدَّهُ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, у Муҳаммад ибн Жаъфардан, у Шуъбадан, у Симокдан ривоят қилиб айтди: Мен Жобир ибн Самурадан ушбу ҳадисни эшитдим — биринчиси тўлиқроқдир. У деди: У (Пайғамбар) уни икки марта қайтарди. Симок деди: Мен буни Саид ибн Жубайрга айтиб бердим, у деди: «У уни тўрт марта қайтарган».
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْغَنِيِّ بْنُ أَبِي عَقِيلٍ الْمِصْرِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، - يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ - قَالَ قَالَ شُعْبَةُ فَسَأَلْتُ سِمَاكًا عَنِ الْكُثْبَةِ فَقَالَ اللَّبَنُ الْقَلِيلُ .
Бизга Абдулғаний ибн Абу Ақил ал-Мисрий ривоят қилди, бизга Холид — яъни ибн Абдурраҳмон — ривоят қилиб айтди: Шуъба деди: Мен Симокдан «ал-кусба» тўғрисида сўрадим, у деди: «Озгина сут».
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِمَاعِزِ بْنِ مَالِكٍ " أَحَقٌّ مَا بَلَغَنِي عَنْكَ " . قَالَ وَمَا بَلَغَكَ عَنِّي قَالَ " بَلَغَنِي عَنْكَ أَنَّكَ وَقَعْتَ عَلَى جَارِيَةِ بَنِي فُلاَنٍ " . قَالَ نَعَمْ . فَشَهِدَ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ فَأَمَرَ بِهِ فَرُجِمَ .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Абу Авона Симок ибн Ҳарбдан, у Саид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилиб айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Моиз ибн Моликка деди: «Сен ҳақингда менга етган нарса ростми?» У деди: «Мен ҳақимда сенга нима етди?» У деди: «Менга сен ҳақингда, сен фалон қабиланинг чўрисига (зино қилиб) яқинлашибсан, деб етди». У деди: «Ҳа». Сўнг тўрт марта гувоҳлик берди. Шунда у буюрди, у тошбўрон қилинди.
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، أَخْبَرَنَا أَبُو أَحْمَدَ، أَخْبَرَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ جَاءَ مَاعِزُ بْنُ مَالِكٍ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَاعْتَرَفَ بِالزِّنَا مَرَّتَيْنِ فَطَرَدَهُ ثُمَّ جَاءَ فَاعْتَرَفَ بِالزِّنَا مَرَّتَيْنِ فَقَالَ " شَهِدْتَ عَلَى نَفْسِكَ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ اذْهَبُوا بِهِ فَارْجُمُوهُ " .
Бизга Наср ибн Али ривоят қилди, бизга Абу Аҳмад хабар берди, бизга Исроил Симок ибн Ҳарбдан, у Саид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилиб айтди: Моиз ибн Молик Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келди ва зинога икки марта иқрор бўлди. У (Пайғамбар) уни ҳайдади. Сўнг у яна келди ва зинога икки марта иқрор бўлди. Шунда у деди: «Сен ўзингга қарши тўрт марта гувоҳлик бердинг. Уни олиб бориб тошбўрон қилинглар».
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، حَدَّثَنِي يَعْلَى، عَنْ عِكْرِمَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم ح وَحَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَعُقْبَةُ بْنُ مُكْرَمٍ قَالاَ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ سَمِعْتُ يَعْلَى بْنَ حَكِيمٍ يُحَدِّثُ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لِمَاعِزِ بْنِ مَالِكٍ " لَعَلَّكَ قَبَّلْتَ أَوْ غَمَزْتَ أَوْ نَظَرْتَ " . قَالَ لاَ . قَالَ " أَفَنِكْتَهَا " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ فَعِنْدَ ذَلِكَ أَمَرَ بِرَجْمِهِ . وَلَمْ يَذْكُرْ مُوسَى عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ وَهَذَا لَفْظُ وَهْبٍ .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Жарир ривоят қилди, менга Яъло Икримадан ривоят қилиб айтди, Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам (ҳ) яна бизга Зуҳайр ибн Ҳарб ва Уқба ибн Мукрам ривоят қилиб, иккаласи дедилар: бизга Ваҳб ибн Жарир ривоят қилди, бизга отам ривоят қилиб айтди: Мен Яъло ибн Ҳакимнинг Икримадан, у Ибн Аббосдан ривоят қилаётганини эшитдим: Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам Моиз ибн Моликка деди: «Балки сен ўпгандирсан, ёки тегиб қўйгандирсан, ёки назар солгандирсан?» У деди: «Йўқ». У деди: «У билан жимаъ қилдингми?» — очиқ сўз билан сўради. У деди: «Ҳа». У деди: Шунда у уни тошбўрон қилишни буюрди. Мусо эса «Ибн Аббосдан» демади. Бу Ваҳбнинг лафзидир.
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الصَّامِتِ ابْنَ عَمِّ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ جَاءَ الأَسْلَمِيُّ إِلَى نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَشَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ أَنَّهُ أَصَابَ امْرَأَةً حَرَامًا أَرْبَعَ مَرَّاتٍ كُلُّ ذَلِكَ يُعْرِضُ عَنْهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَأَقْبَلَ فِي الْخَامِسَةِ فَقَالَ " أَنِكْتَهَا " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " حَتَّى غَابَ ذَلِكَ مِنْكَ فِي ذَلِكَ مِنْهَا " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " كَمَا يَغِيبُ الْمِرْوَدُ فِي الْمُكْحُلَةِ وَالرِّشَاءُ فِي الْبِئْرِ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " فَهَلْ تَدْرِي مَا الزِّنَا " . قَالَ نَعَمْ أَتَيْتُ مِنْهَا حَرَامًا مَا يَأْتِي الرَّجُلُ مِنِ امْرَأَتِهِ حَلاَلاً . قَالَ " فَمَا تُرِيدُ بِهَذَا الْقَوْلِ " . قَالَ أُرِيدُ أَنْ تُطَهِّرَنِي . فَأَمَرَ بِهِ فَرُجِمَ فَسَمِعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم رَجُلَيْنِ مِنْ أَصْحَابِهِ يَقُولُ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ انْظُرْ إِلَى هَذَا الَّذِي سَتَرَ اللَّهُ عَلَيْهِ فَلَمْ تَدَعْهُ نَفْسُهُ حَتَّى رُجِمَ رَجْمَ الْكَلْبِ . فَسَكَتَ عَنْهُمَا ثُمَّ سَارَ سَاعَةً حَتَّى مَرَّ بِجِيفَةِ حِمَارٍ شَائِلٍ بِرِجْلِهِ فَقَالَ " أَيْنَ فُلاَنٌ وَفُلاَنٌ " . فَقَالاَ نَحْنُ ذَانِ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " انْزِلاَ فَكُلاَ مِنْ جِيفَةِ هَذَا الْحِمَارِ " . فَقَالاَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ مَنْ يَأْكُلُ مِنْ هَذَا قَالَ " فَمَا نِلْتُمَا مِنْ عِرْضِ أَخِيكُمَا آنِفًا أَشَدُّ مِنْ أَكْلٍ مِنْهُ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّهُ الآنَ لَفِي أَنْهَارِ الْجَنَّةِ يَنْقَمِسُ فِيهَا " .
Бизга ал-Ҳасан ибн Али ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ Ибн Журайждан ривоят қилди, у деди: Менга Абуз Зубайр хабар бердики, Абу Ҳурайранинг амакиваччаси Абдурраҳмон ибн ас-Сомит унга хабар бериб, Абу Ҳурайранинг шундай деганини эшитганини айтди: Асламлик киши Аллаҳнинг Пайғамбари соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келди ва ўзига қарши бир аёлга ҳаром йўл билан (зино қилиб) яқинлашганига тўрт марта гувоҳлик берди. Ҳар сафар Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам ундан юз ўгирарди. Бешинчисида у (Пайғамбар) унга юзланди ва деди: «Сен у билан жимаъ қилдингми?» — очиқ сўз билан сўради. У деди: «Ҳа». У деди: «Сенинг (аъзоинг) унинг (аъзосида) ғойиб бўлгунча (кириб кетгунча)ми?» У деди: «Ҳа». У деди: «Сурма чўпи сурмадонга, арқон қудуққа ғойиб бўлганидай (кирганидай)ми?» У деди: «Ҳа». У деди: «Сен зино нима эканини биласанми?» У деди: «Ҳа, мен ундан ҳаром йўл билан, эркак хотинидан ҳалол йўл билан оладиган нарсани олдим». У деди: «Бу сўз билан нимани истайсан?» У деди: «Мени поклашингни истайман». Шунда у буюрди, у тошбўрон қилинди. Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам ўз ашобларидан икки кишининг бири иккинчисига: «Мана шунисига қарагин, Аллаҳ уни пана қилди, лекин унинг нафси қўймади, охири у итдай тошбўрон қилинди» деганини эшитди. У иккаласидан жим қолди. Сўнг бир муддат юрди, то бир оёғини кўтариб ётган эшакнинг ўлиги ёнига ўтгунча. У деди: «Фалон ва фалон қаерда?» Улар дедилар: «Мана биз, эй Расулуллаҳ». У деди: «Тушинглар ва мана бу эшакнинг ўлигидан енглар». Улар дедилар: «Эй Аллаҳнинг Пайғамбари, бундан ким ҳам ер эди?» У деди: «Сизларнинг озгина олдин биродарингизнинг обрўсидан олганларингиз бундан ейишдан ҳам қаттиқроқдир (ёмонроқдир). Жоним қўлида бўлган Зот билан қасамки, у ҳозир жаннат дарёларида чўмилиб юрмоқда».
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ، عَنِ ابْنِ عَمِّ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، بِنَحْوِهِ زَادَ وَاخْتَلَفُوا فَقَالَ بَعْضُهُمْ رُبِطَ إِلَى شَجَرَةٍ وَقَالَ بَعْضُهُمْ وَقَفَ .
Бизга ал-Ҳасан ибн Али ривоят қилди, бизга Абу Осим ривоят қилди, бизга Ибн Журайж ривоят қилди, у деди: бизга Абуз Зубайр Абу Ҳурайранинг амакиваччасидан, у Абу Ҳурайрадан шунга ўхшаш ривоят қилди ва шуни қўшди: Улар ихтилоф қилдилар: баъзилари «У бир дарахтга боғланди» деди, баъзилари эса «У (оёқда) турди» деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُتَوَكِّلِ الْعَسْقَلاَنِيُّ، وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَجُلاً، مِنْ أَسْلَمَ جَاءَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاعْتَرَفَ بِالزِّنَا فَأَعْرَضَ عَنْهُ ثُمَّ اعْتَرَفَ فَأَعْرَضَ عَنْهُ حَتَّى شَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَبِكَ جُنُونٌ " . قَالَ لاَ . قَالَ " أَحْصَنْتَ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ فَأَمَرَ بِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَرُجِمَ فِي الْمُصَلَّى فَلَمَّا أَذْلَقَتْهُ الْحِجَارَةُ فَرَّ فَأُدْرِكَ فَرُجِمَ حَتَّى مَاتَ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم خَيْرًا وَلَمْ يُصَلِّ عَلَيْهِ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мутаваккил ал-Асқалоний ва ал-Ҳасан ибн Али ривоят қилиб, иккаласи дедилар: бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга Маъмар аз-Зуҳрийдан, у Абу Саламадан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан хабар берди: Асламдан бир киши Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келди ва зинога иқрор бўлди. У ундан юз ўгирди. Сўнг у яна иқрор бўлди, у яна ундан юз ўгирди. То у ўзига қарши тўрт марта гувоҳлик бергунча. Шунда Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам унга деди: «Сенде жиннилик борми?» У деди: «Йўқ». У деди: «Сен муҳсанмисан (турмуш кўрганмисан)?» У деди: «Ҳа». Шунда Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам буюрди, у намозгоҳда тошбўрон қилинди. Тошлар уни оғритганида қочди, лекин тутиб олиниб, ўлгунча тошбўрон қилинди. Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам унга яхши (сўз) айтди, лекин унга жаноза ўқимади.
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ، - يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ - ح وَحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ زَكَرِيَّا، - وَهَذَا لَفْظُهُ - عَنْ دَاوُدَ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، قَالَ لَمَّا أَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِرَجْمِ مَاعِزِ بْنِ مَالِكٍ خَرَجْنَا بِهِ إِلَى الْبَقِيعِ فَوَاللَّهِ مَا أَوْثَقْنَاهُ وَلاَ حَفَرْنَا لَهُ وَلَكِنَّهُ قَامَ لَنَا . - قَالَ أَبُو كَامِلٍ قَالَ - فَرَمَيْنَاهُ بِالْعِظَامِ وَالْمَدَرِ وَالْخَزَفِ فَاشْتَدَّ وَاشْتَدَدْنَا خَلْفَهُ حَتَّى أَتَى عُرْضَ الْحَرَّةِ فَانْتَصَبَ لَنَا فَرَمَيْنَاهُ بِجَلاَمِيدِ الْحَرَّةِ حَتَّى سَكَتَ - قَالَ - فَمَا اسْتَغْفَرَ لَهُ وَلاَ سَبَّهُ .
Бизга Абу Комил ривоят қилди, бизга Язид — яъни ибн Зурайъ — (ҳ) яна бизга Аҳмад ибн Маниъ Яҳё ибн Закариёдан — бу унинг лафзидир — Довуддан, у Абу Назрадан, у Абу Саиддан ривоят қилиб айтди: Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам Моиз ибн Моликни тошбўрон қилишни буюрганида, биз уни Бақиъга олиб чиқдик. Аллаҳга қасамки, биз уни боғламадик ҳам, унга (чуқур) ковламадик ҳам, балки у биз учун (тик) турди. — Абу Комил деди: У (рови) деди — Биз уни суяклар, кесаклар ва сопол бўлаклари билан отдик. У чопди, биз ҳам унинг орқасидан чопдик, то у Ҳарранинг четига етгунча. У биз учун (тошбўронга) тик турди, биз уни Ҳарранинг катта тошлари билан отдик, то жим қолгунча. У (рови) деди: У (Пайғамбар) унга истиғфор ҳам айтмади, уни сўкиб ҳам қўймади.
حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ وَلَيْسَ بِتَمَامِهِ قَالَ ذَهَبُوا يَسُبُّونَهُ فَنَهَاهُمْ قَالَ ذَهَبُوا يَسْتَغْفِرُونَ لَهُ فَنَهَاهُمْ قَالَ " هُوَ رَجُلٌ أَصَابَ ذَنْبًا حَسِيبُهُ اللَّهُ " .
Бизга Муаммал ибн Ҳишом ривоят қилди, бизга Исмоил ал-Журайрийдан, у Абу Назрадан ривоят қилиб айтди: Бир киши Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келди — шунга ўхшаш, лекин тўлиқ эмас. У деди: Улар уни сўка бошладилар, у (Пайғамбар) уларни қайтарди. У деди: Улар унга истиғфор айтадиган бўлдилар, у уларни қайтарди ва деди: «У бир гуноҳ қилган кишидир, уни ҳисоб қилувчи Аллаҳдир».
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَعْلَى بْنِ الْحَارِثِ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ غَيْلاَنَ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ، عَنِ ابْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم اسْتَنْكَهَ مَاعِزًا .
Бизга Муҳаммад ибн Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Яъло ибн ал-Ҳорис ривоят қилди, бизга отам Ғайлондан, у Алқама ибн Марсаддан, у Ибн Бурайдадан, у отасидан ривоят қилди: Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам Моизнинг оғзини ҳидлаб (маст эмаслигини) текширди.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِسْحَاقَ الأَهْوَازِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ، حَدَّثَنَا بَشِيرُ بْنُ الْمُهَاجِرِ، حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كُنَّا أَصْحَابَ رَسُولِ اللَّهِ نَتَحَدَّثُ أَنَّ الْغَامِدِيَّةَ وَمَاعِزَ بْنَ مَالِكٍ لَوْ رَجَعَا بَعْدَ اعْتِرَافِهِمَا أَوْ قَالَ لَوْ لَمْ يَرْجِعَا بَعْدَ اعْتِرَافِهِمَا لَمْ يَطْلُبْهُمَا وَإِنَّمَا رَجَمَهُمَا عِنْدَ الرَّابِعَةِ .
Бизга Аҳмад ибн Ишоқ ал-Аҳвозий ривоят қилди, бизга Абу Аҳмад ривоят қилди, бизга Башир ибн ал-Муҳожир ривоят қилди, менга Абдуллаҳ ибн Бурайда отасидан ривоят қилиб айтди: Биз Расулуллаҳ ашоблари шундай гаплашардик: агар ал-Ғомидия ва Моиз ибн Молик иқрорларидан кейин қайтиб олганларида — ёки ‹иқрорларидан кейин қайтиб келмаганларида› деди — у (Пайғамбар) уларни қидирмас эди. У уларни фақат тўртинчисида тошбўрон қилди.
حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، وَمُحَمَّدُ بْنُ دَاوُدَ بْنِ صُبَيْحٍ، قَالَ عَبْدَةُ أَخْبَرَنَا حَرَمِيُّ بْنُ حَفْصٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُلاَثَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ، أَنَّ خَالِدَ بْنَ اللَّجْلاَجِ، حَدَّثَهُ أَنَّ اللَّجْلاَجَ أَبَاهُ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، كَانَ قَاعِدًا يَعْتَمِلُ فِي السُّوقِ فَمَرَّتِ امْرَأَةٌ تَحْمِلُ صَبِيًّا فَثَارَ النَّاسُ مَعَهَا وَثُرْتُ فِيمَنْ ثَارَ فَانْتَهَيْتُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يَقُولُ " مَنْ أَبُو هَذَا مَعَكِ " . فَسَكَتَتْ فَقَالَ شَابٌّ حَذْوَهَا أَنَا أَبُوهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَأَقْبَلَ عَلَيْهَا فَقَالَ " مَنْ أَبُو هَذَا مَعَكِ " . قَالَ الْفَتَى أَنَا أَبُوهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَنَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى بَعْضِ مَنْ حَوْلَهُ يَسْأَلُهُمْ عَنْهُ فَقَالُوا مَا عَلِمْنَا إِلاَّ خَيْرًا . فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَحْصَنْتَ " . قَالَ نَعَمْ . فَأَمَرَ بِهِ فَرُجِمَ . قَالَ فَخَرَجْنَا بِهِ فَحَفَرْنَا لَهُ حَتَّى أَمْكَنَّا ثُمَّ رَمَيْنَاهُ بِالْحِجَارَةِ حَتَّى هَدَأَ فَجَاءَ رَجُلٌ يَسْأَلُ عَنِ الْمَرْجُومِ فَانْطَلَقْنَا بِهِ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْنَا هَذَا جَاءَ يَسْأَلُ عَنِ الْخَبِيثِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَهُوَ أَطْيَبُ عِنْدَ اللَّهِ مِنْ رِيحِ الْمِسْكِ " . فَإِذَا هُوَ أَبُوهُ فَأَعَنَّاهُ عَلَى غُسْلِهِ وَتَكْفِينِهِ وَدَفْنِهِ وَمَا أَدْرِي قَالَ وَالصَّلاَةِ عَلَيْهِ أَمْ لاَ . وَهَذَا حَدِيثُ عَبْدَةَ وَهُوَ أَتَمُّ .
Бизга Абда ибн Абдуллаҳ ва Муҳаммад ибн Довуд ибн Субайҳ ривоят қилдилар, Абда деди: бизга Ҳаррамий ибн Ҳафс хабар берди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Улоса ривоят қилди, бизга Абдулазиз ибн Умар ибн Абдулазиз ривоят қилдики, Холид ибн ал-Лажлож унга ривоят қилди, отаси ал-Лажлож унга хабар бериб айтди: У бозорда ўтириб иш қилаётган эди, шу пайт бир аёл чақалоқ кўтариб ўтди. Одамлар у билан ғала-ғовур бўлиб қолдилар, мен ҳам ғала-ғовур қилганлар орасида (турдим). Мен Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига етиб бордим, у шундай дерди: «Сен билан бирга бўлган бу боланинг отаси ким?» Аёл жим қолди. Унинг ёнидаги бир йигит деди: «Мен унинг отасиман, эй Расулуллаҳ». У яна аёлга юзланиб деди: «Сен билан бирга бўлган бу боланинг отаси ким?» Йигит деди: «Мен унинг отасиман, эй Расулуллаҳ». Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам атрофидаги баъзи кишиларга қараб, у (йигит) ҳақида сўради. Улар дедилар: «Биз ундан яхшиликдан бошқани билмаймиз». Шунда Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам унга деди: «Сен муҳсанмисан (турмуш кўрганмисан)?» У деди: «Ҳа». Шунда у буюрди, у тошбўрон қилинди. У (ал-Лажлож) деди: Биз уни олиб чиқдик ва унга (чуқур) ковладик, то имкон бўлгунча. Сўнг уни тошлар билан отдик, то тинчигунча (ўлгунча). Кейин бир киши келиб, тошбўрон қилинганни сўради. Биз уни Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига олиб бордик ва дедик: «Мана бу (киши) келиб ўша хабис (ёмон) ҳақида сўраяпти». Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «У Аллаҳнинг олдида мушк ҳидидан ҳам хушбўйроқдир». Қарасак, у (сўраган киши) унинг отаси экан. Биз унга (ўғлини) ювишда, кафанлашда ва дафн қилишда ёрдам бердик. Билмадим, у (рови) жаноза ўқишни ҳам (айтдими) йўқми. Бу Абданинг ҳадиси бўлиб, у тўлиқроқдир.
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ خَالِدٍ، ح وَحَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَاصِمٍ الأَنْطَاكِيُّ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، جَمِيعًا قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، - قَالَ هِشَامٌ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الشُّعَيْثِيُّ - عَنْ مَسْلَمَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْجُهَنِيِّ، عَنْ خَالِدِ بْنِ اللَّجْلاَجِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِبَعْضِ هَذَا الْحَدِيثِ .
Бизга Ҳишом ибн Аммор ривоят қилди, бизга Садақа ибн Холид ривоят қилди, (ҳ) яна бизга Наср ибн Осим ал-Антокий ривоят қилди, бизга ал-Валид ривоят қилди, иккаласи бирга дедилар: бизга Муҳаммад — Ҳишом: «Муҳаммад ибн Абдуллаҳ аш-Шуъайсий» деди — Маслама ибн Абдуллаҳ ал-Жуҳанийдан, у Холид ибн ал-Лажлождан, у отасидан, у Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламдан ушбу ҳадиснинг бир қисмини ривоят қилди.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا طَلْقُ بْنُ غَنَّامٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلاَمِ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا أَبُو حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَجُلاً أَتَاهُ فَأَقَرَّ عِنْدَهُ أَنَّهُ زَنَى بِامْرَأَةٍ سَمَّاهَا لَهُ فَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْمَرْأَةِ فَسَأَلَهَا عَنْ ذَلِكَ فَأَنْكَرَتْ أَنْ تَكُونَ زَنَتْ فَجَلَدَهُ الْحَدَّ وَتَرَكَهَا .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Талқ ибн Ғанном ривоят қилди, бизга Абдуссалом ибн Ҳафс ривоят қилди, бизга Абу Ҳозим Саҳл ибн Саъддан, у Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилдики, бир киши унинг олдига келиб, унинг олдида ўзи номини айтган бир аёл билан зино қилганига иқрор бўлди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўша аёлга (одам) юбориб, ундан бу ҳақда сўради. У эса зино қилганини инкор қилди. Шунда у (Пайғамбар) унга (эркакка) ҳадни (даррани) урди ва аёлни ўз ҳолига қўйди.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ح، وَحَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ، - الْمَعْنَى - قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ رَجُلاً، زَنَى بِامْرَأَةٍ فَأَمَرَ بِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَجُلِدَ الْحَدَّ ثُمَّ أُخْبِرَ أَنَّهُ مُحْصَنٌ فَأَمَرَ بِهِ فَرُجِمَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ الْبُرْسَانِيُّ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ مَوْقُوفًا عَلَى جَابِرٍ . وَرَوَاهُ أَبُو عَاصِمٍ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ بِنَحْوِ ابْنِ وَهْبٍ لَمْ يَذْكُرِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ إِنَّ رَجُلاً زَنَى فَلَمْ يَعْلَمْ بِإِحْصَانِهِ فَجُلِدَ ثُمَّ عَلِمَ بِإِحْصَانِهِ فَرُجِمَ .
Бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, у деди: бизга (ҳ) ривоят қилди, яна бизга Ибн Сарҳ — маъно жиҳатидан — ривоят қилиб деди: Бизга Абдуллаҳ ибн Ваҳб Ибн Журайждан, у Абуз Зубайрдан, у Жобирдан хабар бердики, бир киши бир аёл билан зино қилди. Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам буюрди, унга ҳад (дарра) урилди. Сўнг унинг муҳсан (турмуш кўрган) экани хабар қилинди. Шунда у буюрди, у тошбўрон қилинди. Абу Довуд деди: Бу ҳадисни Муҳаммад ибн Бакр ал-Бурсоний Ибн Журайждан Жобирга мавқуф (унинг сўзи) қилиб ривоят қилди. Абу Осим эса уни Ибн Журайждан, Ибн Ваҳбникига ўхшаш ривоят қилиб, Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламни зикр қилмади. У деди: Бир киши зино қилди, унинг муҳсанлиги билинмади, шунинг учун ҳад (дарра) урилди. Сўнг унинг муҳсанлиги билинди ва у тошбўрон қилинди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ أَبُو يَحْيَى الْبَزَّازُ، أَخْبَرَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ رَجُلاً، زَنَى بِامْرَأَةٍ فَلَمْ يَعْلَمْ بِإِحْصَانِهِ فَجُلِدَ ثُمَّ عَلِمَ بِإِحْصَانِهِ فَرُجِمَ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдурраҳим Абу Яҳё ал-Баззоз ривоят қилди, бизга Абу Осим Ибн Журайждан, у Абуз Зубайрдан, у Жобирдан хабар бердики, бир киши бир аёл билан зино қилди, унинг муҳсанлиги билинмади, шунинг учун ҳад (дарра) урилди. Сўнг унинг муҳсанлиги билинди ва у тошбўрон қилинди.