حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ رَأَيْتُ مَاعِزَ بْنَ مَالِكٍ حِينَ جِيءَ بِهِ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً قَصِيرًا أَعْضَلَ لَيْسَ عَلَيْهِ رِدَاءٌ فَشَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ أَنَّهُ قَدْ زَنَى . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَلَعَلَّكَ قَبَّلْتَهَا " . قَالَ لاَ وَاللَّهِ إِنَّهُ قَدْ زَنَى الآخِرُ . قَالَ فَرَجَمَهُ ثُمَّ خَطَبَ فَقَالَ " أَلاَ كُلَّمَا نَفَرْنَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ خَلَفَ أَحَدُهُمْ لَهُ نَبِيبٌ كَنَبِيبِ التَّيْسِ يَمْنَحُ إِحْدَاهُنَّ الْكُثْبَةَ أَمَا إِنَّ اللَّهَ إِنْ يُمَكِّنِّي مِنْ أَحَدٍ مِنْهُمْ إِلاَّ نَكَلْتُهُ عَنْهُنَّ " .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Абу Авона Симокдан, у Жобир ибн Самурадан ривоят қилиб айтди: Мен Моиз ибн Моликни Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келтирилганида кўрдим: у калта бўйли, бақувват мушакли, устида ридоси йўқ киши эди. У ўзига қарши тўрт марта зино қилганига гувоҳлик берди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Балки сен уни ўпгандирсан?» У деди: «Йўқ, Аллаҳга қасамки, у (ҳалиги) аблаҳ ҳақиқатан зино қилди». У деди: Шунда уни тошбўрон қилди. Сўнг хутба қилиб деди: «Огоҳ бўлингиз! Ҳар сафар биз Аллаҳ азза ва жалла йўлида (жангга) чиқсак, улардан бири орқада қолиб, така қичқириғидай қичқириб, улардан (аёллардан) бирига озгина сут беради (зино қилади). Огоҳ бўлингиз! Агар Аллаҳ улардан бирини менга (қўлга тушишини) имкон берса, мен уни албатта улардан (аёллардан) жазолаб тияман».