حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ح، وَحَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ، - الْمَعْنَى - قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ رَجُلاً، زَنَى بِامْرَأَةٍ فَأَمَرَ بِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَجُلِدَ الْحَدَّ ثُمَّ أُخْبِرَ أَنَّهُ مُحْصَنٌ فَأَمَرَ بِهِ فَرُجِمَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ الْبُرْسَانِيُّ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ مَوْقُوفًا عَلَى جَابِرٍ . وَرَوَاهُ أَبُو عَاصِمٍ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ بِنَحْوِ ابْنِ وَهْبٍ لَمْ يَذْكُرِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ إِنَّ رَجُلاً زَنَى فَلَمْ يَعْلَمْ بِإِحْصَانِهِ فَجُلِدَ ثُمَّ عَلِمَ بِإِحْصَانِهِ فَرُجِمَ .
Бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, у деди: бизга (ҳ) ривоят қилди, яна бизга Ибн Сарҳ — маъно жиҳатидан — ривоят қилиб деди: Бизга Абдуллаҳ ибн Ваҳб Ибн Журайждан, у Абуз Зубайрдан, у Жобирдан хабар бердики, бир киши бир аёл билан зино қилди. Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам буюрди, унга ҳад (дарра) урилди. Сўнг унинг муҳсан (турмуш кўрган) экани хабар қилинди. Шунда у буюрди, у тошбўрон қилинди. Абу Довуд деди: Бу ҳадисни Муҳаммад ибн Бакр ал-Бурсоний Ибн Журайждан Жобирга мавқуф (унинг сўзи) қилиб ривоят қилди. Абу Осим эса уни Ибн Журайждан, Ибн Ваҳбникига ўхшаш ривоят қилиб, Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламни зикр қилмади. У деди: Бир киши зино қилди, унинг муҳсанлиги билинмади, шунинг учун ҳад (дарра) урилди. Сўнг унинг муҳсанлиги билинди ва у тошбўрон қилинди.