وَصَارَ قَوْلُ ابْنِ عَبَّاسٍ فِيمَا حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، - وَهَذَا حَدِيثُ أَحْمَدَ - قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ، وَمُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ ثَوْبَانَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِيَاسٍ، أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ، وَأَبَا، هُرَيْرَةَ وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ سُئِلُوا عَنِ الْبِكْرِ، يُطَلِّقُهَا زَوْجُهَا ثَلاَثًا فَكُلُّهُمْ قَالُوا لاَ تَحِلُّ لَهُ حَتَّى تَنْكِحَ زَوْجًا غَيْرَهُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَى مَالِكٌ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ بُكَيْرِ بْنِ الأَشَجِّ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ أَبِي عَيَّاشٍ أَنَّهُ شَهِدَ هَذِهِ الْقِصَّةَ حِينَ جَاءَ مُحَمَّدُ بْنُ إِيَاسِ بْنِ الْبُكَيْرِ إِلَى ابْنِ الزُّبَيْرِ وَعَاصِمِ بْنِ عُمَرَ فَسَأَلَهُمَا عَنْ ذَلِكَ فَقَالاَ اذْهَبْ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ فَإِنِّي تَرَكْتُهُمَا عِنْدَ عَائِشَةَ - رضى الله عنها - ثُمَّ سَاقَ هَذَا الْخَبَرَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَقَوْلُ ابْنِ عَبَّاسٍ هُوَ أَنَّ الطَّلاَقَ الثَّلاَثَ تَبِينُ مِنْ زَوْجِهَا مَدْخُولاً بِهَا وَغَيْرَ مَدْخُولٍ بِهَا لاَ تَحِلُّ لَهُ حَتَّى تَنْكِحَ زَوْجًا غَيْرَهُ هَذَا مِثْلُ خَبَرِ الصَّرْفِ قَالَ فِيهِ ثُمَّ إِنَّهُ رَجَعَ عَنْهُ يَعْنِي ابْنَ عَبَّاسٍ .
Ва Ибн Аббоснинг (охирги) сўзи шу бўлди: Бизга Аҳмад ибн Солиҳ ва Муҳаммад ибн Яҳё ривоят қилдилар - бу Аҳмаднинг ҳадиси - иккаласи айтдилар: Бизга Абдурраззоқ Маъмардан, у Зуҳрийдан, у Абу Салама ибн Абдурраҳмон ибн Авфдан ва Муҳаммад ибн Абдурраҳмон ибн Савбондан, у Муҳаммад ибн Иёсдан ривоят қилди: Ибн Аббос, Абу Ҳурайра ва Абдуллаҳ ибн Амр ибн ал-Ос бокира аёлдан - уни эри уч талоқ қилса (қандай бўлишидан) сўралганида, уларнинг ҳаммаси: ‹У бошқа эр билан никоҳланмагунча унга ҳалол бўлмайди,› дедилар. Абу Довуд деди: Молик Яҳё ибн Саъийддан, у Букайр ибн ал-Ашажждан, у Муъовия ибн Абу Айёшдан ривоят қилдики, у бу воқеага - Муҳаммад ибн Иёс ибн ал-Букайр Ибн аз-Зубайр ва Осим ибн Умарнинг ҳузурига келиб, улардан бу ҳақда сўраганида - гувоҳ бўлган. Улар: ‹Ибн Аббос ва Абу Ҳурайранинг олдига бор, мен уларни Оишанинг - розияллаҳу анҳо - ҳузурида қолдирган эдим,› дедилар. Сўнг у бу хабарни келтирди. Абу Довуд деди: Ибн Аббоснинг сўзи шуки, уч талоқ эрдан аёлни - у билан жинсий алоқа қилинган бўлсин ёки қилинмаган бўлсин - ажратади (бойин қилади), бошқа эр билан никоҳланмагунча унга ҳалол бўлмайди. Бу сарф (пул айирбошлаш) хабарига ўхшайди - унда айтилишича, кейин у (Ибн Аббос) бундан қайтди.