حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، وَمُحَمَّدُ بْنُ دَاوُدَ بْنِ صُبَيْحٍ، قَالَ عَبْدَةُ أَخْبَرَنَا حَرَمِيُّ بْنُ حَفْصٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُلاَثَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ، أَنَّ خَالِدَ بْنَ اللَّجْلاَجِ، حَدَّثَهُ أَنَّ اللَّجْلاَجَ أَبَاهُ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، كَانَ قَاعِدًا يَعْتَمِلُ فِي السُّوقِ فَمَرَّتِ امْرَأَةٌ تَحْمِلُ صَبِيًّا فَثَارَ النَّاسُ مَعَهَا وَثُرْتُ فِيمَنْ ثَارَ فَانْتَهَيْتُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يَقُولُ " مَنْ أَبُو هَذَا مَعَكِ " . فَسَكَتَتْ فَقَالَ شَابٌّ حَذْوَهَا أَنَا أَبُوهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَأَقْبَلَ عَلَيْهَا فَقَالَ " مَنْ أَبُو هَذَا مَعَكِ " . قَالَ الْفَتَى أَنَا أَبُوهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَنَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى بَعْضِ مَنْ حَوْلَهُ يَسْأَلُهُمْ عَنْهُ فَقَالُوا مَا عَلِمْنَا إِلاَّ خَيْرًا . فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَحْصَنْتَ " . قَالَ نَعَمْ . فَأَمَرَ بِهِ فَرُجِمَ . قَالَ فَخَرَجْنَا بِهِ فَحَفَرْنَا لَهُ حَتَّى أَمْكَنَّا ثُمَّ رَمَيْنَاهُ بِالْحِجَارَةِ حَتَّى هَدَأَ فَجَاءَ رَجُلٌ يَسْأَلُ عَنِ الْمَرْجُومِ فَانْطَلَقْنَا بِهِ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْنَا هَذَا جَاءَ يَسْأَلُ عَنِ الْخَبِيثِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَهُوَ أَطْيَبُ عِنْدَ اللَّهِ مِنْ رِيحِ الْمِسْكِ " . فَإِذَا هُوَ أَبُوهُ فَأَعَنَّاهُ عَلَى غُسْلِهِ وَتَكْفِينِهِ وَدَفْنِهِ وَمَا أَدْرِي قَالَ وَالصَّلاَةِ عَلَيْهِ أَمْ لاَ . وَهَذَا حَدِيثُ عَبْدَةَ وَهُوَ أَتَمُّ .
Бизга Абда ибн Абдуллаҳ ва Муҳаммад ибн Довуд ибн Субайҳ ривоят қилдилар, Абда деди: бизга Ҳаррамий ибн Ҳафс хабар берди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Улоса ривоят қилди, бизга Абдулазиз ибн Умар ибн Абдулазиз ривоят қилдики, Холид ибн ал-Лажлож унга ривоят қилди, отаси ал-Лажлож унга хабар бериб айтди: У бозорда ўтириб иш қилаётган эди, шу пайт бир аёл чақалоқ кўтариб ўтди. Одамлар у билан ғала-ғовур бўлиб қолдилар, мен ҳам ғала-ғовур қилганлар орасида (турдим). Мен Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига етиб бордим, у шундай дерди: «Сен билан бирга бўлган бу боланинг отаси ким?» Аёл жим қолди. Унинг ёнидаги бир йигит деди: «Мен унинг отасиман, эй Расулуллаҳ». У яна аёлга юзланиб деди: «Сен билан бирга бўлган бу боланинг отаси ким?» Йигит деди: «Мен унинг отасиман, эй Расулуллаҳ». Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам атрофидаги баъзи кишиларга қараб, у (йигит) ҳақида сўради. Улар дедилар: «Биз ундан яхшиликдан бошқани билмаймиз». Шунда Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам унга деди: «Сен муҳсанмисан (турмуш кўрганмисан)?» У деди: «Ҳа». Шунда у буюрди, у тошбўрон қилинди. У (ал-Лажлож) деди: Биз уни олиб чиқдик ва унга (чуқур) ковладик, то имкон бўлгунча. Сўнг уни тошлар билан отдик, то тинчигунча (ўлгунча). Кейин бир киши келиб, тошбўрон қилинганни сўради. Биз уни Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига олиб бордик ва дедик: «Мана бу (киши) келиб ўша хабис (ёмон) ҳақида сўраяпти». Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «У Аллаҳнинг олдида мушк ҳидидан ҳам хушбўйроқдир». Қарасак, у (сўраган киши) унинг отаси экан. Биз унга (ўғлини) ювишда, кафанлашда ва дафн қилишда ёрдам бердик. Билмадим, у (рови) жаноза ўқишни ҳам (айтдими) йўқми. Бу Абданинг ҳадиси бўлиб, у тўлиқроқдир.