حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الصَّامِتِ ابْنَ عَمِّ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ جَاءَ الأَسْلَمِيُّ إِلَى نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَشَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ أَنَّهُ أَصَابَ امْرَأَةً حَرَامًا أَرْبَعَ مَرَّاتٍ كُلُّ ذَلِكَ يُعْرِضُ عَنْهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَأَقْبَلَ فِي الْخَامِسَةِ فَقَالَ " أَنِكْتَهَا " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " حَتَّى غَابَ ذَلِكَ مِنْكَ فِي ذَلِكَ مِنْهَا " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " كَمَا يَغِيبُ الْمِرْوَدُ فِي الْمُكْحُلَةِ وَالرِّشَاءُ فِي الْبِئْرِ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " فَهَلْ تَدْرِي مَا الزِّنَا " . قَالَ نَعَمْ أَتَيْتُ مِنْهَا حَرَامًا مَا يَأْتِي الرَّجُلُ مِنِ امْرَأَتِهِ حَلاَلاً . قَالَ " فَمَا تُرِيدُ بِهَذَا الْقَوْلِ " . قَالَ أُرِيدُ أَنْ تُطَهِّرَنِي . فَأَمَرَ بِهِ فَرُجِمَ فَسَمِعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم رَجُلَيْنِ مِنْ أَصْحَابِهِ يَقُولُ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ انْظُرْ إِلَى هَذَا الَّذِي سَتَرَ اللَّهُ عَلَيْهِ فَلَمْ تَدَعْهُ نَفْسُهُ حَتَّى رُجِمَ رَجْمَ الْكَلْبِ . فَسَكَتَ عَنْهُمَا ثُمَّ سَارَ سَاعَةً حَتَّى مَرَّ بِجِيفَةِ حِمَارٍ شَائِلٍ بِرِجْلِهِ فَقَالَ " أَيْنَ فُلاَنٌ وَفُلاَنٌ " . فَقَالاَ نَحْنُ ذَانِ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " انْزِلاَ فَكُلاَ مِنْ جِيفَةِ هَذَا الْحِمَارِ " . فَقَالاَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ مَنْ يَأْكُلُ مِنْ هَذَا قَالَ " فَمَا نِلْتُمَا مِنْ عِرْضِ أَخِيكُمَا آنِفًا أَشَدُّ مِنْ أَكْلٍ مِنْهُ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّهُ الآنَ لَفِي أَنْهَارِ الْجَنَّةِ يَنْقَمِسُ فِيهَا " .
Бизга ал-Ҳасан ибн Али ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ Ибн Журайждан ривоят қилди, у деди: Менга Абуз Зубайр хабар бердики, Абу Ҳурайранинг амакиваччаси Абдурраҳмон ибн ас-Сомит унга хабар бериб, Абу Ҳурайранинг шундай деганини эшитганини айтди: Асламлик киши Аллаҳнинг Пайғамбари соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келди ва ўзига қарши бир аёлга ҳаром йўл билан (зино қилиб) яқинлашганига тўрт марта гувоҳлик берди. Ҳар сафар Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам ундан юз ўгирарди. Бешинчисида у (Пайғамбар) унга юзланди ва деди: «Сен у билан жимаъ қилдингми?» — очиқ сўз билан сўради. У деди: «Ҳа». У деди: «Сенинг (аъзоинг) унинг (аъзосида) ғойиб бўлгунча (кириб кетгунча)ми?» У деди: «Ҳа». У деди: «Сурма чўпи сурмадонга, арқон қудуққа ғойиб бўлганидай (кирганидай)ми?» У деди: «Ҳа». У деди: «Сен зино нима эканини биласанми?» У деди: «Ҳа, мен ундан ҳаром йўл билан, эркак хотинидан ҳалол йўл билан оладиган нарсани олдим». У деди: «Бу сўз билан нимани истайсан?» У деди: «Мени поклашингни истайман». Шунда у буюрди, у тошбўрон қилинди. Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам ўз ашобларидан икки кишининг бири иккинчисига: «Мана шунисига қарагин, Аллаҳ уни пана қилди, лекин унинг нафси қўймади, охири у итдай тошбўрон қилинди» деганини эшитди. У иккаласидан жим қолди. Сўнг бир муддат юрди, то бир оёғини кўтариб ётган эшакнинг ўлиги ёнига ўтгунча. У деди: «Фалон ва фалон қаерда?» Улар дедилар: «Мана биз, эй Расулуллаҳ». У деди: «Тушинглар ва мана бу эшакнинг ўлигидан енглар». Улар дедилар: «Эй Аллаҳнинг Пайғамбари, бундан ким ҳам ер эди?» У деди: «Сизларнинг озгина олдин биродарингизнинг обрўсидан олганларингиз бундан ейишдан ҳам қаттиқроқдир (ёмонроқдир). Жоним қўлида бўлган Зот билан қасамки, у ҳозир жаннат дарёларида чўмилиб юрмоқда».