حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، مَوْلَى آلِ طَلْحَةَ عَنْ سَالِمٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ وَهِيَ حَائِضٌ فَذَكَرَ ذَلِكَ عُمَرُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مُرْهُ فَلْيُرَاجِعْهَا ثُمَّ لْيُطَلِّقْهَا إِذَا طَهُرَتْ أَوْ وَهِيَ حَامِلٌ " .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди: Бизга Вакийъ Суфёндан, у Муҳаммад ибн Абдурраҳмон - оли Талҳанинг озод қилинган қули - дан, у Солимдан, у Ибн Умардан ривоят қилди. У хотинини ҳайзли ҳолда талоқ қилди. Умар буни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга зикр қилди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Унга буюр, хотинини қайтариб олсин, сўнг у пок бўлганида ёки ҳомиладор бўлса, талоқ қилсин.»