حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ السَّاعِدِيَّ، أَخْبَرَهُ أَنَّ عُوَيْمِرَ بْنَ أَشْقَرَ الْعَجْلاَنِيَّ جَاءَ إِلَى عَاصِمِ بْنِ عَدِيٍّ فَقَالَ لَهُ يَا عَاصِمُ أَرَأَيْتَ رَجُلاً وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلاً أَيَقْتُلُهُ فَتَقْتُلُونَهُ أَمْ كَيْفَ يَفْعَلُ سَلْ لِي يَا عَاصِمُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ . فَسَأَلَ عَاصِمٌ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَكَرِهَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَسَائِلَ وَعَابَهَا حَتَّى كَبُرَ عَلَى عَاصِمٍ مَا سَمِعَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا رَجَعَ عَاصِمٌ إِلَى أَهْلِهِ جَاءَهُ عُوَيْمِرٌ فَقَالَ لَهُ يَا عَاصِمُ مَاذَا قَالَ لَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ عَاصِمٌ لَمْ تَأْتِنِي بِخَيْرٍ قَدْ كَرِهَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَسْأَلَةَ الَّتِي سَأَلْتُهُ عَنْهَا . فَقَالَ عُوَيْمِرٌ وَاللَّهِ لاَ أَنْتَهِي حَتَّى أَسْأَلَهُ عَنْهَا . فَأَقْبَلَ عُوَيْمِرٌ حَتَّى أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ وَسَطَ النَّاسِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ رَجُلاً وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلاً أَيَقْتُلُهُ فَتَقْتُلُونَهُ أَمْ كَيْفَ يَفْعَلُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قَدْ أُنْزِلَ فِيكَ وَفِي صَاحِبَتِكَ قُرْآنٌ فَاذْهَبْ فَأْتِ بِهَا " . قَالَ سَهْلٌ فَتَلاَعَنَا وَأَنَا مَعَ النَّاسِ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا فَرَغَا قَالَ عُوَيْمِرٌ كَذَبْتُ عَلَيْهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ أَمْسَكْتُهَا . فَطَلَّقَهَا عُوَيْمِرٌ ثَلاَثًا قَبْلَ أَنْ يَأْمُرَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم . قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَكَانَتْ تِلْكَ سُنَّةَ الْمُتَلاَعِنَيْنِ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ал-Қаънабий Моликдан, у Ибн Шиҳобдан ривоят қилдики, Саҳл ибн Саъд ас-Соидий унга хабар беришича, Уваймир ибн Ашқар ал-Ажлоний Осим ибн Адийнинг олдига келиб: ‹Эй Осим, агар бир киши хотини билан бирга бир эркакни топиб қолса, уни ўлдирса, сизлар уни ўлдирасизми, ёки у қандай қилсин? Эй Осим, мен учун бу ҳақда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан сўра›, деди. Осим Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан сўради. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бундай саволларни ёқтирмади ва уларни қоралади, ҳатто Осимга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан эшитган нарса оғир ботди. Осим аҳлига қайтиб келганида, Уваймир унинг олдига келиб: ‹Эй Осим, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам сенга нима деди?›, деди. Осим: ‹Менга яхшилик келтирмадинг. Мен сўраган саволни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ёқтирмади›, деди. Уваймир: ‹Валлаҳи, мен ундан бу ҳақда сўрамагунча тўхтамайман›, деди. Сўнг Уваймир Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам одамлар орасида турганида унинг олдига келди ва: ‹Эй Расулуллаҳ, агар бир киши хотини билан бирга бир эркакни топиб қолса, уни ўлдирса, сизлар уни ўлдирасизми, ёки у қандай қилсин?›, деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Сен ва хотининг ҳақида Қуръан нозил бўлди. Бор, уни олиб кел», деди. Саҳл деди: Сўнг улар лиъон қилишди, мен ҳам одамлар билан бирга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдида эдим. Иккови тугатганларида Уваймир: ‹Эй Расулуллаҳ, агар уни ушлаб турсам, унга ёлғон туҳмат қилган бўламан›, деди ва Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унга буюрмасдан олдин Уваймир уни уч талоқ қўйди. Ибн Шиҳоб деди: Мана шу лиъон қилувчиларнинг суннати бўлиб қолди.