حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَاشِدٍ، ح وَحَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَاشِدٍ، - وَهُوَ أَشْبَعُ - عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُوسَى، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَضَى أَنَّ كُلَّ مُسْتَلْحَقٍ اسْتُلْحِقَ بَعْدَ أَبِيهِ الَّذِي يُدْعَى لَهُ ادَّعَاهُ وَرَثَتُهُ فَقَضَى أَنَّ كُلَّ مَنْ كَانَ مِنْ أَمَةٍ يَمْلِكُهَا يَوْمَ أَصَابَهَا فَقَدْ لَحِقَ بِمَنِ اسْتَلْحَقَهُ وَلَيْسَ لَهُ مِمَّا قُسِمَ قَبْلَهُ مِنَ الْمِيرَاثِ شَىْءٌ وَمَا أَدْرَكَ مِنْ مِيرَاثٍ لَمْ يُقْسَمْ فَلَهُ نَصِيبُهُ وَلاَ يُلْحَقُ إِذَا كَانَ أَبُوهُ الَّذِي يُدْعَى لَهُ أَنْكَرَهُ وَإِنْ كَانَ مِنْ أَمَةٍ لَمْ يَمْلِكْهَا أَوْ مِنْ حُرَّةٍ عَاهَرَ بِهَا فَإِنَّهُ لاَ يُلْحَقُ بِهِ وَلاَ يَرِثُ وَإِنْ كَانَ الَّذِي يُدْعَى لَهُ هُوَ ادَّعَاهُ فَهُوَ وَلَدُ زِنْيَةٍ مِنْ حُرَّةٍ كَانَ أَوْ أَمَةٍ .
Бизга Шайбоон ибн Фаррух ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Рошид ривоят қилди, (ҳ) бизга Ҳасан ибн Алий ҳам ривоят қилди, бизга Язид ибн Ҳорун ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Рошид — тўлиқроқ ривоят қилувчи — Сулаймон ибн Мусодан, у Амр ибн Шуайбдан, у отасидан, у бобосидан хабар берди. У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам шундай ҳукм қилдики, ҳар бир ўзи нисбат берилган отасидан кейин (ворислари томонидан) қўшиб олинган бола — ворислари унга даъво қилган бўлса — шундай ҳукм қилдики: ҳар ким отаси унга тегишли куни эгалик қилган чўридан бўлса, у ўзини қўшиб олган кишига қўшилди; аммо ундан олдин тақсимланган меросдан унга ҳеч нарса йўқ; ўзи етишган, ҳали тақсимланмаган меросдан эса унга улуши бор. Агар нисбат берилаётган отаси уни инкор қилган бўлса, у қўшилмайди. Агар у эгалик қилмаган чўридан ёки зино қилган озод аёлдан бўлса, у унга қўшилмайди ва мерос олмайди, гарчи нисбат берилаётган киши унга даъво қилган бўлса ҳам, у зино боласидир — озод аёлдан бўладими ёки чўридан.