باب فِي ادِّعَاءِ وَلَدِ الزِّنَا
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، عَنْ سَلْمٍ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي الذَّيَّالِ - حَدَّثَنِي بَعْضُ، أَصْحَابِنَا عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ مُسَاعَاةَ فِي الإِسْلاَمِ مَنْ سَاعَى فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَقَدْ لَحِقَ بِعَصَبَتِهِ وَمَنِ ادَّعَى وَلَدًا مِنْ غَيْرِ رِشْدَةٍ فَلاَ يَرِثُ وَلاَ يُورَثُ " .
Бизга Яъқуб ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Муътамир Салмдан — яъни ибн Абуз-Зайёлдан — ривоят қилди, менга ашобларимиздан баъзилари Саид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилдики, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Исломда зино билан фарзандга даъвогарлик йўқ. Ким жоҳилиятда зино қилган бўлса, у (бола) ўз асаба-қариндошларига қўшилди. Ким ҳалол никоҳдан бошқа йўл билан туғилган болага даъво қилса, у мерос олмайди ва ундан мерос олинмайди», деди.
حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَاشِدٍ، ح وَحَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَاشِدٍ، - وَهُوَ أَشْبَعُ - عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُوسَى، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَضَى أَنَّ كُلَّ مُسْتَلْحَقٍ اسْتُلْحِقَ بَعْدَ أَبِيهِ الَّذِي يُدْعَى لَهُ ادَّعَاهُ وَرَثَتُهُ فَقَضَى أَنَّ كُلَّ مَنْ كَانَ مِنْ أَمَةٍ يَمْلِكُهَا يَوْمَ أَصَابَهَا فَقَدْ لَحِقَ بِمَنِ اسْتَلْحَقَهُ وَلَيْسَ لَهُ مِمَّا قُسِمَ قَبْلَهُ مِنَ الْمِيرَاثِ شَىْءٌ وَمَا أَدْرَكَ مِنْ مِيرَاثٍ لَمْ يُقْسَمْ فَلَهُ نَصِيبُهُ وَلاَ يُلْحَقُ إِذَا كَانَ أَبُوهُ الَّذِي يُدْعَى لَهُ أَنْكَرَهُ وَإِنْ كَانَ مِنْ أَمَةٍ لَمْ يَمْلِكْهَا أَوْ مِنْ حُرَّةٍ عَاهَرَ بِهَا فَإِنَّهُ لاَ يُلْحَقُ بِهِ وَلاَ يَرِثُ وَإِنْ كَانَ الَّذِي يُدْعَى لَهُ هُوَ ادَّعَاهُ فَهُوَ وَلَدُ زِنْيَةٍ مِنْ حُرَّةٍ كَانَ أَوْ أَمَةٍ .
Бизга Шайбоон ибн Фаррух ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Рошид ривоят қилди, (ҳ) бизга Ҳасан ибн Алий ҳам ривоят қилди, бизга Язид ибн Ҳорун ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Рошид — тўлиқроқ ривоят қилувчи — Сулаймон ибн Мусодан, у Амр ибн Шуайбдан, у отасидан, у бобосидан хабар берди. У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам шундай ҳукм қилдики, ҳар бир ўзи нисбат берилган отасидан кейин (ворислари томонидан) қўшиб олинган бола — ворислари унга даъво қилган бўлса — шундай ҳукм қилдики: ҳар ким отаси унга тегишли куни эгалик қилган чўридан бўлса, у ўзини қўшиб олган кишига қўшилди; аммо ундан олдин тақсимланган меросдан унга ҳеч нарса йўқ; ўзи етишган, ҳали тақсимланмаган меросдан эса унга улуши бор. Агар нисбат берилаётган отаси уни инкор қилган бўлса, у қўшилмайди. Агар у эгалик қилмаган чўридан ёки зино қилган озод аёлдан бўлса, у унга қўшилмайди ва мерос олмайди, гарчи нисбат берилаётган киши унга даъво қилган бўлса ҳам, у зино боласидир — озод аёлдан бўладими ёки чўридан.
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ رَاشِدٍ، بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ زَادَ وَهُوَ وَلَدُ زِنًا لأَهْلِ أُمِّهِ مَنْ كَانُوا حُرَّةً أَوْ أَمَةً وَذَلِكَ فِيمَا اسْتُلْحِقَ فِي أَوَّلِ الإِسْلاَمِ فَمَا اقْتُسِمَ مِنْ مَالٍ قَبْلَ الإِسْلاَمِ فَقَدْ مَضَى .
Бизга Маҳмуд ибн Холид ривоят қилди, бизга отам Муҳаммад ибн Рошиддан ўз санади ва маъноси билан ривоят қилди ва қўшимча қилди: У онасининг аҳлига (мансуб) зино боласидир — улар озод бўлсинми ёки чўри. Бу Исломнинг бошида қўшиб олинган нарсалар ҳақидадир. Исломдан олдин молдан тақсимланган нарса эса ўтиб кетган (ўз ҳолича қолдирилади).