2266-ҳадисСунани Абу Довуд · Талоқ китоби
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ رَاشِدٍ، بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ زَادَ وَهُوَ وَلَدُ زِنًا لأَهْلِ أُمِّهِ مَنْ كَانُوا حُرَّةً أَوْ أَمَةً وَذَلِكَ فِيمَا اسْتُلْحِقَ فِي أَوَّلِ الإِسْلاَمِ فَمَا اقْتُسِمَ مِنْ مَالٍ قَبْلَ الإِسْلاَمِ فَقَدْ مَضَى .
Бизга Маҳмуд ибн Холид ривоят қилди, бизга отам Муҳаммад ибн Рошиддан ўз санади ва маъноси билан ривоят қилди ва қўшимча қилди: У онасининг аҳлига (мансуб) зино боласидир — улар озод бўлсинми ёки чўри. Бу Исломнинг бошида қўшиб олинган нарсалар ҳақидадир. Исломдан олдин молдан тақсимланган нарса эса ўтиб кетган (ўз ҳолича қолдирилади).