حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الأَنْبَارِيُّ، حَدَّثَنَا عَبِيدَةُ بْنُ حُمَيْدٍ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ، عَنْ نُبَيْحٍ الْعَنَزِيِّ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ أَرَادَ أَنْ يَغْزُوَ فَقَالَ : " يَا مَعْشَرَ الْمُهَاجِرِينَ وَالأَنْصَارِ، إِنَّ مِنْ إِخْوَانِكُمْ قَوْمًا لَيْسَ لَهُمْ مَالٌ وَلاَ عَشِيرَةٌ فَلْيَضُمَّ أَحَدُكُمْ إِلَيْهِ الرَّجُلَيْنِ أَوِ الثَّلاَثَةَ فَمَا لأَحَدِنَا مِنْ ظَهْرٍ يَحْمِلُهُ إِلاَّ عُقْبَةٌ كَعُقْبَةِ " . يَعْنِي أَحَدِهِمْ . فَضَمَمْتُ إِلَىَّ اثْنَيْنِ أَوْ ثَلاَثَةً، قَالَ : مَا لِي إِلاَّ عُقْبَةٌ كَعُقْبَةِ أَحَدِهِمْ مِنْ جَمَلِي .
Бизга Муҳаммад ибн Сулаймон ал-Анборий ривоят қилди, бизга Абида ибн Ҳумайд ривоят қилди, у Асвад ибн Қайсдан, у Нубайҳ ал-Аназийдан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан ривоят қилди. У Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилдики, у ғазотга чиқишни хоҳлаб дедилар: «Эй муҳожирлар ва ансорлар гуруҳи! Биродарларингиздан шундай қавм борки, уларнинг на моли, на қабиласи бор. Бас, бирингиз ўзига икки ёки уч кишини қўшиб олсин. Биздан бировнинг улови йўқ, фақат биримизникига галма-галига минишдек навбат бордир.» — яъни улардан бири. Шунда мен ўзимга икки ёки уч кишини қўшиб олдим. У деди: Менинг туямга улардан бирининг галма-галига минишдек навбатигина бор эди.