2551-ҳадисСунани Абу Довуд · Жиҳод китоби
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ حَمْزَةَ الضَّبِّيِّ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، قَالَ كُنَّا إِذَا نَزَلْنَا مَنْزِلاً لاَ نُسَبِّحُ حَتَّى نَحُلَّ الرِّحَالَ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, менга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, у Ҳамза аз-Заббийдан ривоят қилди. У деди: Мен Анас ибн Моликни эшитдим, у деди: Биз бир манзилга тушганимизда, уловларнинг юкларини туширмагунча тасбеҳ айтмас эдик.