271-ҳадисСунани Абу Довуд · Таҳорат китоби
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الْجَبَّارِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ - عَنْ أَبِي الْيَمَانِ، عَنْ أُمِّ ذَرَّةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ كُنْتُ إِذَا حِضْتُ نَزَلْتُ عَنِ الْمِثَالِ عَلَى الْحَصِيرِ فَلَمْ نَقْرُبْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلَمْ نَدْنُ مِنْهُ حَتَّى نَطْهُرَ .
Бизга Саъид ибн Абдулжаббор ривоят қилди, бизга Абдулазиз — яъни ибн Муҳаммад — Абулямондан, у Умм Заррадан, у Оишадан ривоят қилди: У деди: Мен ҳайз кўрганимда ётоқдан бўйрага тушардим, биз пок бўлгунча Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга яқинлашмас ва яқин бормас эдик.