وَحَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَقَدْ رَأَيْتُنِي أَفْتِلُ الْقَلاَئِدَ لِهَدْىِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْغَنَمِ فَيَبْعَثُ بِهِ ثُمَّ يُقِيمُ فِينَا حَلاَلاً .
Ва бизга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Жарир Мансурдан, у Иброҳимдан, у ал-Асваддан, у Оишадан ривоят қилди, у деди: Мен ўзимни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг қўйдан бўлган ҳадийи учун қиладалар эшаётганимни кўрганман; у уни жўнатарди, сўнг бизнинг орамизда ҳалол (эҳромсиз) ҳолатда турарди.