وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ الْحَسَنِ، حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ، قَالَتْ أَنَا فَتَلْتُ، تِلْكَ الْقَلاَئِدَ مِنْ عِهْنٍ كَانَ عِنْدَنَا فَأَصْبَحَ فِينَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَلاَلاً يَأْتِي مَا يَأْتِي الْحَلاَلُ مِنْ أَهْلِهِ أَوْ يَأْتِي مَا يَأْتِي الرَّجُلُ مِنْ أَهْلِهِ .
Ва бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, бизга Ҳусайн ибн ал-Ҳасан ривоят қилди, бизга Ибн Авн ал-Қосимдан, у мўминлар онасидан ривоят қилди, у деди: Ўша қиладаларни мен ўзимизда бўлган (рангли) жундан эшдим, сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизнинг орамизда ҳалол (эҳромсиз) ҳолатда — ҳалол киши ўз оиласидан (аҳлидан) баҳраманд бўладиган нарсани қилиб (ёки: киши ўз оиласидан қиладиган нарсани қилиб) — юрди.