256-ҳадисСунани Абу Довуд · Таҳорат китоби
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ زِيَادٍ، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ قَيْسِ بْنِ وَهْبٍ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ بَنِي سُوَاءَةَ بْنِ عَامِرٍ عَنْ عَائِشَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ كَانَ يَغْسِلُ رَأْسَهُ بِالْخِطْمِيِّ وَهُوَ جُنُبٌ يَجْتَزِئُ بِذَلِكَ وَلاَ يَصُبُّ عَلَيْهِ الْمَاءَ .
Бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ибн Зиёд ривоят қилди, бизга Шарийк ривоят қилди, у Қайс ибн Ваҳбдан, у Бани Сувоа ибн Омирдан бўлган бир кишидан, у Оишадан, у Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди: У киши жунуб бўлган ҳолда бошларини хитмий (гулхайри ўсимлиги) билан ювар, шу билан кифояланар ва устига сув қуймас эдилар.