حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ ثَوْرٍ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا أَرَادَ غَزْوَةً وَرَّى غَيْرَهَا وَكَانَ يَقُولُ " الْحَرْبُ خُدْعَةٌ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ لَمْ يَجِئْ بِهِ إِلاَّ مَعْمَرٌ يُرِيدُ قَوْلَهُ " الْحَرْبُ خُدْعَةٌ " . بِهَذَا الإِسْنَادِ إِنَّمَا يُرْوَى مِنْ حَدِيثِ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ جَابِرٍ وَمِنْ حَدِيثِ مَعْمَرٍ عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ .
Бизга Муҳаммад ибн Убайд ривоят қилди, бизга Ибн Савр Маъмардан, у аз-Зуҳрийдан, у Абдурраҳмон ибн Каъб ибн Моликдан, у отасидан ривоят қилдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бир ғазотни қилмоқчи бўлганда бошқасини (ниқоб қилиб) кўрсатарди ва: «Уруш ҳийладир», дер эди. Абу Довуд деди: Буни фақат Маъмар келтирди — унинг «Уруш ҳийладир» деган сўзини шу иснод билан (назарда тутади). У фақат Амр ибн Динорнинг Жобирдан ривоятидан ва Маъмарнинг Ҳаммом ибн Мунаббиҳдан, у Абу Ҳурайрадан ривоятидан ривоят қилинади.