2639-ҳадисСунани Абу Довуд · Жиҳод китоби
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ شَوْكَرٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، حَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَهُمْ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَخَلَّفُ فِي الْمَسِيرِ فَيُزْجِي الضَّعِيفَ وَيُرْدِفُ وَيَدْعُو لَهُمْ .
Бизга Ҳасан ибн Шавкар ривоят қилди, бизга Исмоил ибн Улайя ривоят қилди, бизга ал-Ҳажжож ибн Абу Усмон Абуз Зубайрдан ривоят қилдики, Жобир ибн Абдуллаҳ уларга ривоят қилиб деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам юришда орқада қолар, кучсизларни ҳайдаб (олдинга ўтказар), (овни) ортига миндириб олар ва уларга дуо қилар эди.