1107-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Намозни қисқартириш
وَقَالَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ طَهْمَانَ عَنِ الْحُسَيْنِ الْمُعَلِّمِ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَجْمَعُ بَيْنَ صَلاَةِ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ إِذَا كَانَ عَلَى ظَهْرِ سَيْرٍ، وَيَجْمَعُ بَيْنَ الْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ.
Иброҳим ибн Таҳмон Ҳусайн Муъаллимдан, у Яҳё ибн Абу Касирдан, у Икримадан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумадан деди: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам йўл (сафар) устида бўлса, пешин ва аср намозини жамлар, шом билан хуфтонни (ҳам) жамлар эдилар.