وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، كَانَ إِذَا جَدَّ بِهِ السَّيْرُ جَمَعَ بَيْنَ الْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ بَعْدَ أَنْ يَغِيبَ الشَّفَقُ وَيَقُولُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا جَدَّ بِهِ السَّيْرُ جَمَعَ بَيْنَ الْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ .
Нофеъ (хабар берди)ки: Ибн Умар юриш (сафар) жадаллашса (қаттиқлашса), шом билан хуфтонни — шафақ ботгандан кейин — жам қилар ва: «Албатта Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) юриш жадаллашса, шом билан хуфтонни жам қилар эди» дер эди.