حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، - يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ اللَّهِ - عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ الصَّعْبِ بْنِ جَثَّامَةَ، أَنَّهُ سَأَلَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَنِ الدَّارِ مِنَ الْمُشْرِكِينَ يُبَيَّتُونَ فَيُصَابُ مِنْ ذَرَارِيِّهِمْ وَنِسَائِهِمْ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " هُمْ مِنْهُمْ " . وَكَانَ عَمْرٌو - يَعْنِي ابْنَ دِينَارٍ - يَقُولُ هُمْ مِنْ آبَائِهِمْ . قَالَ الزُّهْرِيُّ ثُمَّ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعْدَ ذَلِكَ عَنْ قَتْلِ النِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ .
Бизга Аҳмад ибн Амр ибн ас-Сарҳ ривоят қилди, бизга Суфён Зуҳрийдан, у Убайдуллаҳдан — яъни Ибн Абдуллаҳ — у Ибн Аббосдан, у Саъб ибн Жассомадан ривоят қилдики, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан мушрикларнинг бир манзили (қишлоғи) тунда (ғафлатда) босиб олиниб, уларнинг бола-чақалари ва аёлларидан (ҳам) зарар кўриши ҳақида сўради. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Улар (бола-чақа ва аёллар) шулардандир (мушриклардандир)» дедилар. Амр — яъни Ибн Динор — дерди: ‹Улар ўз оталаридандир›. Зуҳрий деди: Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бундан кейин аёллар ва болаларни ўлдиришдан қайтардилар.