حَدَّثَنَا أَبُو صَالِحٍ، مَحْبُوبُ بْنُ مُوسَى أَخْبَرَنَا أَبُو إِسْحَاقَ الْفَزَارِيُّ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ الشَّيْبَانِيِّ، عَنِ ابْنِ سَعْدٍ، - قَالَ غَيْرُ أَبِي صَالِحٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ سَعْدٍ، - عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ فَانْطَلَقَ لِحَاجَتِهِ فَرَأَيْنَا حُمَّرَةً مَعَهَا فَرْخَانِ فَأَخَذْنَا فَرْخَيْهَا فَجَاءَتِ الْحُمَّرَةُ فَجَعَلَتْ تَفْرُشُ فَجَاءَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَنْ فَجَعَ هَذِهِ بِوَلَدِهَا رُدُّوا وَلَدَهَا إِلَيْهَا " . وَرَأَى قَرْيَةَ نَمْلٍ قَدْ حَرَّقْنَاهَا فَقَالَ " مَنْ حَرَّقَ هَذِهِ " . قُلْنَا نَحْنُ . قَالَ " إِنَّهُ لاَ يَنْبَغِي أَنْ يُعَذِّبَ بِالنَّارِ إِلاَّ رَبُّ النَّارِ " .
Бизга Абу Солиҳ Маҳбуб ибн Мусо ривоят қилди, бизга Абу Ишоқ ал-Фазорий Абу Ишоқ аш-Шайбонийдан, у Ибн Саъддан — Абу Солиҳдан бошқаси ал-Ҳасан ибн Саъддан деди — у Абдурроҳмон ибн Абдуллаҳдан, у отасидан ривоят қилди. У деди: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бир сафарда эдик. У ҳожати учун (четга) кетдилар. Биз бир тўрғай (ҳуммара) қушини иккита боласи билан кўрдик ва унинг икки боласини олдик. Тўрғай келиб қанотларини ер (уриб қайғуриб) кела бошлади. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам келиб: «Буни боласи (сабабли) ким азоб-уқубатга солди? Боласини унга қайтаринглар» дедилар. Ва у биз куйдириб қўйган бир чумолилар уясини кўриб: «Буни ким куйдирди?» дедилар. Биз: ‹Биз› дедик. У: «Олов билан фақат оловнинг Роббидан бошқанинг азоблаши ярашмайди» дедилар.