حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ عَاصِمٍ، - يَعْنِي ابْنَ كُلَيْبٍ - عَنْ أَبِيهِ، عَنْ رَجُلٍ، مِنَ الأَنْصَارِ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ فَأَصَابَ النَّاسَ حَاجَةٌ شَدِيدَةٌ وَجَهْدٌ وَأَصَابُوا غَنَمًا فَانْتَهَبُوهَا فَإِنَّ قُدُورَنَا لَتَغْلِي إِذْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَمْشِي عَلَى قَوْسِهِ فَأَكْفَأَ قُدُورَنَا بِقَوْسِهِ ثُمَّ جَعَلَ يُرَمِّلُ اللَّحْمَ بِالتُّرَابِ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ النُّهْبَةَ لَيْسَتْ بِأَحَلَّ مِنَ الْمَيْتَةِ " . أَوْ " إِنَّ الْمَيْتَةَ لَيْسَتْ بِأَحَلَّ مِنَ النُّهْبَةِ " . الشَّكُّ مِنْ هَنَّادٍ .
Бизга Ҳаннод ибнус-Сарий ривоят қилди, бизга Абул-Аҳвас Осимдан — яъни ибн Кулайб — у отасидан, у ансорлардан бир кишидан ривоят қилди, у деди: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бир сафарда чиқдик. Одамларга қаттиқ эҳтиёж ва машаққат етди. Улар бир қўй (пода)ни топиб, уни талон-торож қилдилар. Бизнинг қозонларимиз қайнаб турган эди, шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўз ёйига таяниб юриб келди ва ёйи билан қозонларимизни ағдарди, сўнг гўштни тупроққа белаб юбора бошлади, кейин: «Албатта, талон-торож ўлимтдан (ўлаксдан) ҳалолроқ эмас» ёки «Албатта, ўлакса талон-торождан ҳалолроқ эмас» деди. Шак (гумон) Ҳанноддан.