2784-ҳадисСунани Абу Довуд · Жиҳод китоби
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ الْقَعْنَبِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ - عَنْ شَرِيكٍ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي نَمِرٍ - عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ . قَالَ " الرَّجُلُ يَكُونُ عَلَى الْفِئَامِ مِنَ النَّاسِ فَيَأْخُذُ مِنْ حَظِّ هَذَا وَحَظِّ هَذَا " .
Бизга Абдуллаҳ ал-Қаънабий ривоят қилди, бизга Абдулазиз — яъни ибн Муҳаммад — Шариқдан — яъни ибн Абу Намр — у Атў ибн Ясордан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шунга ўхшаш ривоят қилди. У: «Бир киши катта жамоа одамлар устида (мансабдор) бўлади-да, мананингдан ва маннингҳдан (улушидан) олиб қолади» дедилар.