حَدَّثَنَا الرَّبِيعُ بْنُ نَافِعٍ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ، - يَعْنِي ابْنَ سَلاَّمٍ - عَنْ زَيْدٍ، - يَعْنِي ابْنَ سَلاَّمٍ - أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَلاَّمٍ، يَقُولُ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَلْمَانَ، أَنَّ رَجُلاً، مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حَدَّثَهُ قَالَ لَمَّا فَتَحْنَا خَيْبَرَ أَخْرَجُوا غَنَائِمَهُمْ مِنَ الْمَتَاعِ وَالسَّبْىِ فَجَعَلَ النَّاسُ يَتَبَايَعُونَ غَنَائِمَهُمْ فَجَاءَ رَجُلٌ حِينَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَقَدْ رَبِحْتُ رِبْحًا مَا رَبِحَ الْيَوْمَ مِثْلَهُ أَحَدٌ مِنْ أَهْلِ هَذَا الْوَادِي قَالَ " وَيْحَكَ وَمَا رَبِحْتَ " . قَالَ مَا زِلْتُ أَبِيعُ وَأَبْتَاعُ حَتَّى رَبِحْتُ ثَلاَثَمِائَةِ أُوقِيَّةٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَنَا أُنَبِّئُكَ بِخَيْرِ رَجُلٍ رَبِحَ " . قَالَ مَا هُوَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " رَكْعَتَيْنِ بَعْدَ الصَّلاَةِ " .
Бизга ар-Робиъ ибн Нофиъ ривоят қилди, бизга Муовия — яъни ибн Саллом — Зайддан — яъни ибн Саллом — ривоят қилдики, у Абу Салломнинг шундай деганини эшитди: Менга Убайдуллаҳ ибн Салмон ривоят қилдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам саҳобаларидан бир киши унга ривоят қилиб деди: Биз Хайбарни фатҳ қилганимизда, улар ўлжаларини — мол-асбоб ва асирларни — чиқардилар. Одамлар ўлжаларини бир-бирларига сотишни бошладилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам намоз ўқиганларида бир киши келиб: «Эй Расулуллаҳ, мен шундай фойда топдимки, бу водий аҳлидан бирор киши бугун шунчалик фойда топмади» деди. У: «Вой сенга, нима фойда топдинг?» дедилар. У: «Мен сотавериб ва харид қилавериб, уч юз уқийя фойда топдим» деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Мен сенга фойда топган энг яхши кишини айтиб берайинми?» дедилар. У: «У ким, эй Расулуллаҳ?» деди. У: «Намоздан кейинги икки ракъат(ни ўқиган киши)» дедилар.