حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي حُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّهُ سَمِعَ مُعَاوِيَةَ بْنَ أَبِي سُفْيَانَ، خَطِيبًا بِالْمَدِينَةِ - يَعْنِي فِي قَدْمَةٍ قَدِمَهَا - خَطَبَهُمْ يَوْمَ عَاشُورَاءَ فَقَالَ أَيْنَ عُلَمَاؤُكُمْ يَا أَهْلَ الْمَدِينَةِ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ لِهَذَا الْيَوْمِ " هَذَا يَوْمُ عَاشُورَاءَ وَلَمْ يَكْتُبِ اللَّهُ عَلَيْكُمْ صِيَامَهُ وَأَنَا صَائِمٌ فَمَنْ أَحَبَّ مِنْكُمْ أَنْ يَصُومَ فَلْيَصُمْ وَمَنْ أَحَبَّ أَنْ يُفْطِرَ فَلْيُفْطِرْ " .
Ҳумайд ибн Абдурраҳмон (ривоят қилди)ки: У Муовия ибн Абу Суфённи — Мадинада, яъни бир келишида, хатиб (қилиб) — Ошуро куни уларга хутба қилаётган ҳолда эшитди. У: «Эй Мадина аҳли, олимларингиз қани? Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни шу кун ҳақида: ‹Бу — Ошуро куни; Аллаҳ сизларга унинг рўзасини фарз қилмади; мен эса рўзадор(ман); бас сизлардан ким рўза тутишни хоҳласа, тутсин; ким ифтор қилишни хоҳласа, ифтор қилсин› деб айтаётган ҳолда эшитдим» деди.