أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا ثَابِتُ بْنُ قَيْسٍ أَبُو الْغُصْنِ، - شَيْخٌ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ - قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ تَصُومُ حَتَّى لاَ تَكَادَ تُفْطِرُ وَتُفْطِرُ حَتَّى لاَ تَكَادَ أَنْ تَصُومَ إِلاَّ يَوْمَيْنِ إِنْ دَخَلاَ فِي صِيَامِكَ وَإِلاَّ صُمْتَهُمَا . قَالَ " أَىُّ يَوْمَيْنِ " . قُلْتُ يَوْمَ الاِثْنَيْنِ وَيَوْمَ الْخَمِيسِ . قَالَ " ذَانِكَ يَوْمَانِ تُعْرَضُ فِيهِمَا الأَعْمَالُ عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ فَأُحِبُّ أَنْ يُعْرَضَ عَمَلِي وَأَنَا صَائِمٌ " .
Бизга Амр ибн Али, Абдурраҳмондан хабар берди, у деди: бизга Собит ибн Қайс Абул-Ғусн — Мадина аҳлидан бўлган бир шайх — ривоят қилди, у деди: менга Абу Саид ал-Мақбурий ривоят қилди, у деди: менга Усома ибн Зайд ривоят қилдики, у деди: «Эй Расулуллаҳ, сиз шунчалик рўза тутасизки, деярли ифтор қилмайсиз; ва шунчалик ифтор қиласизки, деярли рўза тутмайсиз, фақат икки кун бундан мустасно — агар улар рўзангизга тўғри келса (тутасиз), акс ҳолда ҳам ўша икки кунни рўза тутасиз,» дедим. У (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Қайси икки кун?» дедилар. Мен: «Душанба куни ва Пайшанба куни,» дедим. У: «Бу икки кунда амаллар оламлар Роббига тақдим этилади. Мен эса амалим мен рўзадор бўлганимда тақдим этилишини ёқтираман,» дедилар.