وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، جَمِيعًا عَنِ ابْنِ مَهْدِيٍّ، - قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، - حَدَّثَنَا سَلِيمُ بْنُ حَيَّانَ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مِينَاءَ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرٍو بَلَغَنِي أَنَّكَ تَصُومُ النَّهَارَ وَتَقُومُ اللَّيْلَ فَلاَ تَفْعَلْ فَإِنَّ لِجَسَدِكَ عَلَيْكَ حَظًّا وَلِعَيْنِكَ عَلَيْكَ حَظًّا وَإِنَّ لِزَوْجِكَ عَلَيْكَ حَظًّا صُمْ وَأَفْطِرْ صُمْ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ فَذَلِكَ صَوْمُ الدَّهْرِ " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ بِي قُوَّةً . قَالَ " فَصُمْ صَوْمَ دَاوُدَ - عَلَيْهِ السَّلاَمُ - صُمْ يَوْمًا وَأَفْطِرْ يَوْمًا " . فَكَانَ يَقُولُ يَا لَيْتَنِي أَخَذْتُ بِالرُّخْصَةِ .
Абдуллаҳ ибн Амр айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга: «Эй Абдуллаҳ ибн Амр, менга — сен кундузни рўза тутиб, кечани қоим турядиганинг — етди; бундай қилма; чунки танангнинг сен зиммангда улуши бор, кўзингнинг сен зиммангда улуши бор, завжангнинг сен зиммангда улуши бор; рўза тут ва ифтор қил; ҳар ойдан уч кун рўза тут — бу — даҳр рўзаси(дир)» деди. Мен: «Эй Расулуллаҳ, менда қувват бор» дедим. У: «Ундай бўлса, Довуд (алайҳиссалом)нинг рўзасини тут: бир кун рўза тут, бир кун ифтор қил» деди. Бас у (Абдуллаҳ) кейин: «Эҳ, кошкиди мен рухсатни қабул қилган бўлсам эди!» дер эди.