وَحَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الرُّومِيُّ، حَدَّثَنَا النَّضْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ، - وَهُوَ ابْنُ عَمَّارٍ - حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ انْطَلَقْتُ أَنَا وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ، حَتَّى نَأْتِيَ أَبَا سَلَمَةَ فَأَرْسَلْنَا إِلَيْهِ رَسُولاً فَخَرَجَ عَلَيْنَا وَإِذَا عِنْدَ بَابِ دَارِهِ مَسْجِدٌ - قَالَ - فَكُنَّا فِي الْمَسْجِدِ حَتَّى خَرَجَ إِلَيْنَا . فَقَالَ إِنْ تَشَاءُوا أَنْ تَدْخُلُوا وَإِنْ تَشَاءُوا أَنْ تَقْعُدُوا هَا هُنَا . - قَالَ - فَقُلْنَا لاَ بَلْ نَقْعُدُ هَا هُنَا فَحَدِّثْنَا . قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ - رضى الله عنهما - قَالَ كُنْتُ أَصُومُ الدَّهْرَ وَأَقْرَأُ الْقُرْآنَ كُلَّ لَيْلَةٍ - قَالَ - فَإِمَّا ذُكِرْتُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَإِمَّا أَرْسَلَ إِلَىَّ فَأَتَيْتُهُ فَقَالَ لِي " أَلَمْ أُخْبَرْ أَنَّكَ تَصُومُ الدَّهْرَ وَتَقْرَأُ الْقُرْآنَ كُلَّ لَيْلَةٍ " . قُلْتُ بَلَى يَا نَبِيَّ اللَّهِ وَلَمْ أُرِدْ بِذَلِكَ إِلاَّ الْخَيْرَ . قَالَ " فَإِنَّ بِحَسْبِكَ أَنْ تَصُومَ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ " . قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنِّي أُطِيقُ أَفْضَلَ مِنْ ذَلِكَ . قَالَ " فَإِنَّ لِزَوْجِكَ عَلَيْكَ حَقًّا وَلِزَوْرِكَ عَلَيْكَ حَقًّا وَلِجَسَدِكَ عَلَيْكَ حَقًّا - قَالَ - فَصُمْ صَوْمَ دَاوُدَ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَإِنَّهُ كَانَ أَعْبَدَ النَّاسِ " . قَالَ قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ وَمَا صَوْمُ دَاوُدَ قَالَ " كَانَ يَصُومُ يَوْمًا وَيُفْطِرُ يَوْمًا " . قَالَ " وَاقْرَإِ الْقُرْآنَ فِي كُلِّ شَهْرٍ " . قَالَ قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنِّي أُطِيقُ أَفْضَلَ مِنْ ذَلِكَ قَالَ " فَاقْرَأْهُ فِي كُلِّ عِشْرِينَ " . قَالَ قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنِّي أُطِيقُ أَفْضَلَ مِنْ ذَلِكَ قَالَ " فَاقْرَأْهُ فِي كُلِّ عَشْرٍ " . قَالَ قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنِّي أُطِيقُ أَفْضَلَ مِنْ ذَلِكَ . قَالَ " فَاقْرَأْهُ فِي كُلِّ سَبْعٍ وَلاَ تَزِدْ عَلَى ذَلِكَ . فَإِنَّ لِزَوْجِكَ عَلَيْكَ حَقًّا وَلِزَوْرِكَ عَلَيْكَ حَقًّا وَلِجَسَدِكَ عَلَيْكَ حَقًّا " . قَالَ فَشَدَّدْتُ فَشُدِّدَ عَلَىَّ . قَالَ وَقَالَ لِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّكَ لاَ تَدْرِي لَعَلَّكَ يَطُولُ بِكَ عُمْرٌ " . قَالَ فَصِرْتُ إِلَى الَّذِي قَالَ لِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا كَبِرْتُ وَدِدْتُ أَنِّي كُنْتُ قَبِلْتُ رُخْصَةَ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Абдуллаҳ ибн Амр ибн ал-Ос (розияллаҳу анҳумо) айтди: Мен даҳрни (доимий) рўза тутар ва ҳар кеча Қуръанни (хатм қилиб) ўқир эдим. Бас ё мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га зикр қилинди м, ё у менга (одам) жўнатди; мен унга келдим. У менга: «Сен даҳрни рўза тутиб, ҳар кеча Қуръанни ўқийдиганинг менга хабар берилмадими?» деди. Мен: «Ҳа, эй Аллаҳнинг Набийси; мен бу билан фақат яхшиликни кўзлади м» дедим. У: «Сен учун ҳар ойдан уч кун рўза тутишинг етарли» деди. Мен: «Эй Аллаҳнинг Набийси, мен бундан афзалини қила оламан» дедим. У: «Албатта завжангнинг сен зиммангда ҳаққи бор, меҳмонингнинг сен зиммангда ҳаққи бор, танангнинг сен зиммангда ҳаққи бор; бас Аллаҳнинг Набийси Довуд (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг рўзасини тут — чунки у одамларнинг энг обид(ибодатли)си эди» деди. Мен: «Эй Аллаҳнинг Набийси, Довуднинг рўзаси нима?» дедим. У: «У бир кун рўза тутар, бир кун ифтор қилар эди» деди. Ва у: «Қуръанни ҳар ойда (хатм қил)» деди. Мен: «Эй Аллаҳнинг Набийси, мен бундан афзалини қила оламан» дедим. У: «Ундай бўлса, уни ҳар йигирма (кун)да (хатм қил)» деди. Мен: «Эй Аллаҳнинг Набийси, мен бундан афзалини қила оламан» дедим. У: «Ундай бўлса, уни ҳар ўн (кун)да (хатм қил)» деди. Мен: «Эй Аллаҳнинг Набийси, мен бундан афзалини қила оламан» дедим. У: «Ундай бўлса, уни ҳар етти (кун)да (хатм қил) ва бундан оширма; чунки завжангнинг сен зиммангда ҳаққи бор, меҳмонингнинг сен зиммангда ҳаққи бор, танангнинг сен зиммангда ҳаққи бор» деди. (Абдуллаҳ:) Бас мен қаттиқлик қилдим, мен ҳам қаттиқликка солиндим. Ва Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга: «Албатта сен билмайсан — эҳтимол умринг узаяр» деди. (Абдуллаҳ:) Бас мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга айтган ҳолатга (қайтдим); қариб қолганимда, Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг рухсатини қабул қилган бўлишимни орзу қилдим.