وَحَدَّثَنِيهِ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ، عَنْ يَحْيَى، بْنِ أَبِي كَثِيرٍ بِهَذَا الإِسْنَادِ وَزَادَ فِيهِ بَعْدَ قَوْلِهِ " مِنْ كُلِّ شَهْرٍ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ " " فَإِنَّ لَكَ بِكُلِّ حَسَنَةٍ عَشْرَ أَمْثَالِهَا فَذَلِكَ الدَّهْرُ كُلُّهُ " . وَقَالَ فِي الْحَدِيثِ قُلْتُ وَمَا صَوْمُ نَبِيِّ اللَّهِ دَاوُدَ قَالَ " نِصْفُ الدَّهْرِ " . وَلَمْ يَذْكُرْ فِي الْحَدِيثِ مِنْ قِرَاءَةِ الْقُرْآنِ شَيْئًا وَلَمْ يَقُلْ " وَإِنَّ لِزَوْرِكَ عَلَيْكَ حَقًّا " . وَلَكِنْ قَالَ " وَإِنَّ لِوَلَدِكَ عَلَيْكَ حَقًّا " .
(Бу ҳадис) Ҳусайн ал-Муъаллим — Яҳё ибн Абу Касир(дан) шу иснодда (ривоят қилинди) ва унинг «ҳар ойдан уч кун» деган сўзидан кейин (шу) зиёдани (қўшди): «чунки сен учун ҳар бир ҳасанага ўн баравар бор; бас бу — бутун даҳр(йил)дир». Ва ҳадисда: «Мен: ‹Аллаҳнинг Набийси Довуднинг рўзаси нима?› дедим. У: ‹Даҳрнинг ярми (йил кунларининг ярми)› деди» деди; ва ҳадисда Қуръан қироатидан ҳеч нарса зикр қилмади ва: «меҳмонингнинг сен зиммангда ҳаққи бор» демади, балки: «фарзандингнинг сен зиммангда ҳаққи бор» деди.