وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو الْمَلِيحِ، قَالَ دَخَلْتُ مَعَ أَبِيكَ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو فَحَدَّثَنَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذُكِرَ لَهُ صَوْمِي فَدَخَلَ عَلَىَّ فَأَلْقَيْتُ لَهُ وِسَادَةً مِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ فَجَلَسَ عَلَى الأَرْضِ وَصَارَتِ الْوِسَادَةُ بَيْنِي وَبَيْنَهُ فَقَالَ لِي " أَمَا يَكْفِيكَ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ ثَلاَثَةُ أَيَّامٍ " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " خَمْسًا " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " سَبْعًا " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " تِسْعًا " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " أَحَدَ عَشَرَ " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لاَ صَوْمَ فَوْقَ صَوْمِ دَاوُدَ شَطْرُ الدَّهْرِ صِيَامُ يَوْمٍ وَإِفْطَارُ يَوْمٍ " .
Абул-Малиҳ айтди: Мен отанг билан Абдуллаҳ ибн Амрнинг ҳузурига кирдим; у бизга сўзлади: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га менинг рўзам зикр қилинди; бас у менинг олдимга кирди; мен унга теридан (ясалган), ичи хурмо толаси (лиф) билан тўлдирилган бир ёстиқ ташлади м; у ерга ўтирди, ёстиқ эса мен билан унинг орасида қолди. Бас у менга: «Сенга ҳар ойдан уч кун етарли эмасми?» деди. Мен: «Эй Расулуллаҳ (кўпроқ хоҳлайман)» дедим. У: «Беш(кун)» деди. Мен: «Эй Расулуллаҳ» дедим. У: «Етти(кун)» деди. Мен: «Эй Расулуллаҳ» дедим. У: «Тўққиз(кун)» деди. Мен: «Эй Расулуллаҳ» дедим. У: «Ўн бир(кун)» деди. Мен: «Эй Расулуллаҳ» дедим. Бас Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Довуд рўзасидан ортиқ рўза йўқ — даҳрнинг ярми: бир кун рўза, бир кун ифтор» деди.