أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحَسَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ سَمِعْتُ عَطَاءً، يَقُولُ إِنَّ أَبَا الْعَبَّاسِ الشَّاعِرَ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، قَالَ بَلَغَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَنِّي أَصُومُ أَسْرُدُ الصَّوْمَ وَأُصَلِّي اللَّيْلَ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ وَلَمَّا لَقِيَهُ قَالَ " أَلَمْ أُخْبَرْ أَنَّكَ تَصُومُ وَلاَ تُفْطِرُ وَتُصَلِّي اللَّيْلَ فَلاَ تَفْعَلْ فَإِنَّ لِعَيْنِكَ حَظًّا وَلِنَفْسِكَ حَظًّا وَلأَهْلِكَ حَظًّا وَصُمْ وَأَفْطِرْ وَصَلِّ وَنَمْ وَصُمْ مِنْ كُلِّ عَشْرَةِ أَيَّامٍ يَوْمًا وَلَكَ أَجْرُ تِسْعَةٍ " . قَالَ إِنِّي أَقْوَى لِذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " صُمْ صِيَامَ دَاوُدَ إِذًا " . قَالَ وَكَيْفَ كَانَ صِيَامُ دَاوُدَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَالَ " كَانَ يَصُومُ يَوْمًا وَيُفْطِرُ يَوْمًا وَلاَ يَفِرُّ إِذَا لاَقَى " . قَالَ وَمَنْ لِي بِهَذَا يَا نَبِيَّ اللَّهِ .
Бизга Иброҳим ибн ал-Ҳасан хабар бериб, деди: бизга Ҳажжож ривоят қилиб, деди: Ибн Журайж деди: мен Атони шундай деганини эшитдим: Абул-Аббос аш-Шўир унга хабар бериб айтдики, у Абдуллаҳ ибн Амр ибн ал-Осни шундай деганини эшитган: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га «Мен кетма-кет рўза тутаман ва тунда намоз ўқийман» (деган хабар) етиб келди. У зот унга (киши) юбордилар, ва у билан учрашганларида: «Менга сен рўза тутиб, оғиз очмайсан ва тунда намоз ўқийсан, деб хабар берилдими? Бундай қилма, чунки кўзингнинг ҳам ҳақи бор, нафсингнинг ҳам ҳақи бор, аҳлингнинг ҳам ҳақи бор. Рўза тут ва оғиз оч; намоз ўқи ва ухла. Ҳар ўн кундан бир кун рўза тут, сенга тўққиз (кун) ажри бўлади,» дедилар. У: «Мен бунга кучлироқман, эй Расулуллаҳ,» деди. У: «Ундай бўлса, Довуднинг рўзасини тут,» дедилар. У: «Довуднинг рўзаси қандай эди, эй Аллаҳнинг Набийси?» деди. У: «У бир кун рўза тутиб, бир кун оғиз очар ва (душман билан) учрашганда қочмас эди,» дедилар. У: «Бунга ким етади мен учун, эй Аллаҳнинг Набийси?» деди.