أَخْبَرَنِي أَحْمَدُ بْنُ بَكَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، - وَهُوَ ابْنُ سَلَمَةَ - عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ دَخَلْتُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قُلْتُ أَىْ عَمِّ حَدِّثْنِي عَمَّا قَالَ لَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ يَا ابْنَ أَخِي إِنِّي كُنْتُ أَجْمَعْتُ عَلَى أَنْ أَجْتَهِدَ اجْتِهَادًا شَدِيدًا حَتَّى قُلْتُ لأَصُومَنَّ الدَّهْرَ وَلأَقْرَأَنَّ الْقُرْآنَ فِي كُلِّ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ فَسَمِعَ بِذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَتَانِي حَتَّى دَخَلَ عَلَىَّ فِي دَارِي فَقَالَ " بَلَغَنِي أَنَّكَ قُلْتَ لأَصُومَنَّ الدَّهْرَ وَلأَقْرَأَنَّ الْقُرْآنَ " . فَقُلْتُ قَدْ قُلْتُ ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " فَلاَ تَفْعَلْ صُمْ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ " . قُلْتُ إِنِّي أَقْوَى عَلَى أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ . قَالَ " فَصُمْ مِنَ الْجُمُعَةِ يَوْمَيْنِ الاِثْنَيْنِ وَالْخَمِيسَ " . قُلْتُ فَإِنِّي أَقْوَى عَلَى أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ . قَالَ " فَصُمْ صِيَامَ دَاوُدَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَإِنَّهُ أَعْدَلُ الصِّيَامِ عِنْدَ اللَّهِ يَوْمًا صَائِمًا وَيَوْمًا مُفْطِرًا وَإِنَّهُ كَانَ إِذَا وَعَدَ لَمْ يُخْلِفْ وَإِذَا لاَقَى لَمْ يَفِرَّ " .
Менга Аҳмад ибн Баккор хабар бериб, деди: бизга Муҳаммад — у Ибн Салама эди — Ибн Ишоқдан, у Муҳаммад ибн Иброҳимдан, у Абу Салама ибн Абдурраҳмондан (ривоят қилди). У деди: «Мен Абдуллаҳ ибн Амрнинг олдига кирдим ва: «Эй амаки, менга Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сенга айтган нарсадан ҳадис айтиб бер,» дедим. У деди: «Эй биродаримнинг ўғли, мен жуда қаттиқ ибодат қилишни қарор қилган, ҳатто: «Албатта, бутун умр рўза тутаман ва Қуръанни ҳар кеча-кундузда ўқиб чиқаман,» деган эдим. Буни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) эшитдилар ва менга келиб, уйимга кирдилар-да: «Менга етиб келдики, сен: «Албатта, бутун умр рўза тутаман ва Қуръанни ўқиб чиқаман,» деб айтибсан,» дедилар. Мен: «Ҳа, мен шуни айтдим, эй Расулуллаҳ,» дедим. У: «Бундай қилма. Ҳар ойдан уч кун рўза тут,» дедилар. Мен: «Мен бундан кўпроғига кучим етади,» дедим. У: «Ундай бўлса, ҳафтада икки кун — душанба ва пайшанба — рўза тут,» дедилар. Мен: «Мен бундан кўпроғига кучим етади,» дедим. У: «Ундай бўлса, Довуд (алайҳиссалом)нинг рўзасини тут, чунки у Аллаҳ ҳузурида рўзаларнинг энг ўртачасидир: бир кун рўза тутиб, бир кун оғиз очар эди. У ваъда берса, ваъдасига хилоф қилмас, (душман билан) учрашганда қочмас эди,» дедилар.»