حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ سَهْلٍ، قَالَ الْتَقَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَالْمُشْرِكُونَ فِي بَعْضِ مَغَازِيهِ فَاقْتَتَلُوا، فَمَالَ كُلُّ قَوْمٍ إِلَى عَسْكَرِهِمْ، وَفِي الْمُسْلِمِينَ رَجُلٌ لاَ يَدَعُ مِنَ الْمُشْرِكِينَ شَاذَّةً وَلاَ فَاذَّةً إِلاَّ اتَّبَعَهَا فَضَرَبَهَا بِسَيْفِهِ، فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَجْزَأَ أَحَدُهُمْ مَا أَجْزَأَ فُلاَنٌ. فَقَالَ " إِنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ ". فَقَالُوا أَيُّنَا مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ إِنْ كَانَ هَذَا مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ لأَتَّبِعَنَّهُ، فَإِذَا أَسْرَعَ وَأَبْطَأَ كُنْتُ مَعَهُ. حَتَّى جُرِحَ فَاسْتَعْجَلَ الْمَوْتَ، فَوَضَعَ نِصَابَ سَيْفِهِ بِالأَرْضِ، وَذُبَابَهُ بَيْنَ ثَدْيَيْهِ، ثُمَّ تَحَامَلَ عَلَيْهِ، فَقَتَلَ نَفْسَهُ، فَجَاءَ الرَّجُلُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ فَقَالَ " وَمَا ذَاكَ ". فَأَخْبَرَهُ. فَقَالَ " إِنَّ الرَّجُلَ لَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ الْجَنَّةِ، فِيمَا يَبْدُو لِلنَّاسِ، وَإِنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ، وَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ النَّارِ، فِيمَا يَبْدُو لِلنَّاسِ وَهْوَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ ".
Саид ибн Сулаймон бизга айтди, Аббод бизга айтди, у Шайбонийдан... (қисса: жанг аҳли ҳақида). Саҳл айтди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам баъзи ғазотларида мушриклар билан тўқнашди, жанг қилдилар. Ҳар бир қавм ўз лашкаргоҳига чекинди. Мусулмонлар ичида бир киши бор эдики, мушриклардан бирорта ажралиб қолган ёки ёлғиз қолганини қолдирмай, унинг ортидан бориб қиличи билан урарди. Дейилди: «Эй Расулуллаҳ, бугун фалончи қанчалик (жанг қилиб) фойда келтирган бўлса, ҳеч ким шунчалик фойда келтирмади.» У деди: «У дўзах аҳлидандир.» Улар дедилар: «Агар бу киши дўзах аҳлидан бўлса, қайсимиз жаннат аҳлидан бўламиз?» Қавмдан бир киши деди: «Мен албатта унинг ортидан бораман, у тезласа ёки секинлашса, мен у билан бирга бўламан.» То у яраланди ва ўлимни тезлатди. Шунда қиличининг дастасини ерга қўйиб, учини кўкраклари орасига қўйди, кейин унинг устига босилди ва ўзини ўлдирди. Ўша киши Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келиб деди: «Гувоҳлик бераманки, сен Аллаҳнинг Расулисан.» У деди: «Бу нима?» У хабар берди. Шунда у деди: «Албатта, бир киши одамларга кўринганича жаннат аҳлининг амалини қилади, лекин у дўзах аҳлидандир. Ва бир киши одамларга кўринганича дўзах аҳлининг амалини қилади, лекин у жаннат аҳлидандир.»