حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِسْكِينٍ الْيَمَامِيُّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، - وَهُوَ ابْنُ بِلاَلٍ - عَنْ شَرِيكِ بْنِ أَبِي نَمِرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، أَخْبَرَنِي أَبُو مُوسَى الأَشْعَرِيُّ، أَنَّهُ تَوَضَّأَ فِي بَيْتِهِ ثُمَّ خَرَجَ فَقَالَ لأَلْزَمَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلأَكُونَنَّ مَعَهُ يَوْمِي هَذَا . قَالَ فَجَاءَ الْمَسْجِدَ فَسَأَلَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا خَرَجَ . وَجَّهَ هَا هُنَا - قَالَ - فَخَرَجْتُ عَلَى أَثَرِهِ أَسْأَلُ عَنْهُ حَتَّى دَخَلَ بِئْرَ أَرِيسٍ - قَالَ - فَجَلَسْتُ عِنْدَ الْبَابِ وَبَابُهَا مِنْ جَرِيدٍ حَتَّى قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَاجَتَهُ وَتَوَضَّأَ فَقُمْتُ إِلَيْهِ فَإِذَا هُوَ قَدْ جَلَسَ عَلَى بِئْرِ أَرِيسٍ وَتَوَسَّطَ قُفَّهَا وَكَشَفَ عَنْ سَاقَيْهِ وَدَلاَّهُمَا فِي الْبِئْرِ - قَالَ - فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ ثُمَّ انْصَرَفْتُ فَجَلَسْتُ عِنْدَ الْبَابِ فَقُلْتُ لأَكُونَنَّ بَوَّابَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْيَوْمَ . فَجَاءَ أَبُو بَكْرٍ فَدَفَعَ الْبَابَ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ . فَقُلْتُ عَلَى رِسْلِكَ - قَالَ - ثُمَّ ذَهَبْتُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا أَبُو بَكْرٍ يَسْتَأْذِنُ فَقَالَ " ائْذَنْ لَهُ وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ " . قَالَ فَأَقْبَلْتُ حَتَّى قُلْتُ لأَبِي بَكْرٍ ادْخُلْ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُبَشِّرُكَ بِالْجَنَّةِ - قَالَ - فَدَخَلَ أَبُو بَكْرٍ فَجَلَسَ عَنْ يَمِينِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَعَهُ فِي الْقُفِّ وَدَلَّى رِجْلَيْهِ فِي الْبِئْرِ كَمَا صَنَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَكَشَفَ عَنْ سَاقَيْهِ ثُمَّ رَجَعْتُ فَجَلَسْتُ وَقَدْ تَرَكْتُ أَخِي يَتَوَضَّأُ وَيَلْحَقُنِي فَقُلْتُ إِنْ يُرِدِ اللَّهُ بِفُلاَنٍ - يُرِيدُ أَخَاهُ - خَيْرًا يَأْتِ بِهِ . فَإِذَا إِنْسَانٌ يُحَرِّكُ الْبَابَ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ . فَقُلْتُ عَلَى رِسْلِكَ . ثُمَّ جِئْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ وَقُلْتُ هَذَا عُمَرُ يَسْتَأْذِنُ فَقَالَ " ائْذَنْ لَهُ وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ " . فَجِئْتُ عُمَرَ فَقُلْتُ أَذِنَ وَيُبَشِّرُكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْجَنَّةِ - قَالَ - فَدَخَلَ فَجَلَسَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْقُفِّ عَنْ يَسَارِهِ وَدَلَّى رِجْلَيْهِ فِي الْبِئْرِ ثُمَّ رَجَعْتُ فَجَلَسْتُ فَقُلْتُ إِنْ يُرِدِ اللَّهُ بِفُلاَنٍ خَيْرًا - يَعْنِي أَخَاهُ - يَأْتِ بِهِ فَجَاءَ إِنْسَانٌ فَحَرَّكَ الْبَابَ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا فَقَالَ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ . فَقُلْتُ عَلَى رِسْلِكَ - قَالَ - وَجِئْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ " ائْذَنْ لَهُ وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ مَعَ بَلْوَى تُصِيبُهُ " . قَالَ فَجِئْتُ فَقُلْتُ ادْخُلْ وَيُبَشِّرُكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْجَنَّةِ مَعَ بَلْوَى تُصِيبُكَ - قَالَ - فَدَخَلَ فَوَجَدَ الْقُفَّ قَدْ مُلِئَ فَجَلَسَ وُجَاهَهُمْ مِنَ الشِّقِّ الآخَرِ . قَالَ شَرِيكٌ فَقَالَ سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ فَأَوَّلْتُهَا قُبُورَهُمْ .
Бизга Муҳаммад ибн Мискин ал-Ямомий ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Ҳассон ривоят қилди, бизга Сулаймон — у Ибн Билол — Шарик ибн Абу Намирдан, у Саъийд ибнул-Мусайябдан ривоят қилди, менга Абу Мусо ал-Ашъарий хабар бердики, у ўз уйида таҳорат қилди, сўнг чиқди-да: «Бугун Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан ажралмайман ва у зот билан бирга бўламан» деди. Деди: Бас, масжидга келди ва Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан сўради. Улар: «Чиқиб кетдилар, мана бу томонга йўл олдилар» дедилар. Деди: Мен у зотнинг изларидан, у зотни сўраб чиқдим, ҳатто у зот Биъри Арисга (Арис қудуғига) кирдилар. Деди: Мен эшик олдида ўтирдим — унинг эшиги хурмо шохларидан эди — ҳатто Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳожатларини ўтаб, таҳорат қилдилар. Бас, мен у зот томон турдим, қарасам у зот Биъри Арис (қудуғи) устига ўтириб, унинг тўсини ўрталаб, болдирларини очиб, икковини қудуққа осилтирган эдилар. Деди: Мен у зотга салом бердим, сўнг қайтиб эшик олдида ўтирдим ва: «Бугун Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг эшикбони бўламан» дедим. Бас, Абу Бакр келди-да, эшикни сурди. Мен: «Ким у?» дедим. У: «Абу Бакр» деди. Мен: «Шошилма» дедим. Деди: Сўнг бордим-да: «Эй Расулуллаҳ, бу Абу Бакр изн сўраяпти» дедим. У зот: «Унга изн бер ва уни жаннат билан хушхабарла» дедилар. Деди: Бас, келиб Абу Бакрга: «Кир, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам сени жаннат билан хушхабарлаяптилар» дедим. Деди: Абу Бакр кириб, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ўнг томонларида, у зот билан бирга тўсин устида ўтирди ва Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам қилганидек, оёқларини қудуққа осилтирди ва болдирларини очди. Сўнг мен қайтиб ўтирдим, укамни таҳорат қилиб менга етиб келиши учун қолдирган эдим, шунинг учун: «Агар Аллаҳ фалончига — укасини назарда тутиб — яхшилик хоҳласа, уни келтиради» дедим. Шунда бир киши эшикни қимирлатди. Мен: «Ким у?» дедим. У: «Умар ибн Хаттоб» деди. Мен: «Шошилма» дедим. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурларига келдим, у зотга салом бердим ва: «Бу Умар изн сўраяпти» дедим. У зот: «Унга изн бер ва уни жаннат билан хушхабарла» дедилар. Бас, Умар олдига келдим-да: «Изн берилди ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам сени жаннат билан хушхабарлаяптилар» дедим. Деди: У кириб, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бирга тўсин устида у зотнинг чап томонларида ўтирди ва оёқларини қудуққа осилтирди. Сўнг мен қайтиб ўтирдим ва: «Агар Аллаҳ фалончига — яъни укасига — яхшилик хоҳласа, уни келтиради» дедим. Бас, бир киши келиб, эшикни қимирлатди. Мен: «Ким у?» дедим. У: «Усмон ибн Аффон» деди. Мен: «Шошилма» дедим. Деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурларига келдим-да, у зотга хабар бердим. У зот: «Унга изн бер ва уни бошига келадиган бало билан бирга жаннат билан хушхабарла» дедилар. Деди: Бас, келдим-да: «Кир, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам сени бошингга келадиган бало билан бирга жаннат билан хушхабарлаяптилар» дедим. Деди: У кириб, тўсин тўлиб бўлганини кўрди-да, уларнинг рўпарасида бошқа четдан ўтирди. Шарик деди: Саъийд ибнул-Мусайяб: «Мен буни уларнинг қабрларига таъбир қилдим» деди.